Margriet van Reisen was educated at the Utrecht Conservatory and completed her studies at London’s Guildhall School of Music. She was awarded first prize in the Schubert Competition, and received honors in the Queen Elisabeth Competition in Brussels.

A central position in her work is occupied by performances in concert, above all in music of the late Romantics and of the 20th century, from Mahler to Boulez. In November of 2002 Ms. Van Reisen made her Berlin Philharmonic debut in Ligeti’s Requiem under Jonathan Nott, which was subsequently recorded. This same piece she performed with Jonathan Nott at the Concertgebouw in Amsterdam during the ZaterdagMatinee. Among other orchestras and conductors with whom she has collaborated are the Schoenberg Ensemble, the Orquesta Nacional de Espagna, the Hague Residentie Orchestra, the Concertgebouw Chamber Orchestra, the Bamberg Symfonic and the Symphony Orchestra of Montreal under conductors like Richard Hickox, Josep Pons, Marc Soustrot and Reinbert de Leeuw.

Last season Margriet has toured in Spain with the Schönberg Ensemble / Orchestra of the 18^th Century conducted by Frans Brüggen with Berio’s Folk Songs.

Her first operatic roles were in Handel’s Rinaldo, Puccini’s Gianni Schicchi, and Weill’s Seven Deadly Sins. David Pountney directed the music theatre piece Zora D. by Isidora Zebeljan with stagings in Amsterdam and Vienna, in which she played the part of Mlada Vida.  Last season she sang the part of part of Auntie in Benjanmin Britten’s Peter Grimes with the Orquesta de Valencia, conducted by Josep Pons.

Margriet van Reisen has made her debut at De Nederlandse Opera as 3.Magd in Strauss’ Elektra, followed by Ilana in Michel van der Aa’s After Life, a coproduction of De Nederlandse Opera with Holland Festival. A revival of the latter production will follow in 2009. Recently she made her debut with the Royal Concertgebouw Orchestra in Mozart’s Thamos, conducted by Nikolaus Harnoncourt.

Ms. Van Reisen recorded Mis (Mass) by Johannes Verhulst with the Residentie Orkest, and the Requiem of Duruflé with the Brabants Orkest. A cd with Lieder by Brahms and the Dutch composer Julius Röntgen was released last season.With the Belgium ensemble Oxalys she recorded a cd with Mahler’s Das Lied von der Erde. Soon she will record Tristan Keuris Three Michelangelo Songs with Holland Symfonia conducted by Otto Tausk.

In recitals Ms. van Reisen is accompanied by Rudolf Jansen.

See also Margriet's personal website: www.margrietvanreisen.com

Keuris lichtpunt in zware avond

Een heldenrol was ook weggelegd voor mezzosopraan Margriet van Reisen die de liederen van Tristan Keuris vertolkte. Ze gaf de teksten, waarin de dood het centrale thema vormt, een onheilszwangere lading mee die je bij de keel greep. Van het orkest kreeg ze alle steun - het stipte haar zang aan, liep er soms op vooruit. Maar steeds gaf het de stem waar het noodlot in doorklonk een heldere setting. Zo kon ze uitgroeien tot een duister lichtpunt in deze avond.

 

Keuris highlight in pensive evening

The heroic part of the evening was reserved for mezzosoprano Margriet van Reisen, who gave an interpretation of the Songs of Michelangelo by Tristan Keuris. She added to the texts, in which death is the central theme, an onimously premonition, that flew at one's throat. The orchestra gave her every support - stressing her singing, sometimes anticipating to it. But all the time the voice was given a cristal clear setting in which fate was conveyed.

Brabants Dagblad, 25 februari 2008

El elenco solista, casi idéntico al del Liceo de enero de 2004 con dirección de escena de Lluís Pasqual y batuta de Pons, se caracterizó por una auténtica labor de equipo . Christopher Ventris fue un tenor de voz muy bien timbrada y de contenida expresividad. Gwynne Geyer reflejó la parte humana, con un fraseo cuidado, no exento de dramatismo. El resto del reparto se identificó admirablemente con su rol, dando una respuesta sobresaliente a la caracterización magistral de Britten

ABC, Joaquín Guzmán, May 22, 2007

Ninguno de la docena de personajes solistas cupo concebirlo con una dotación más convincente de humanidad en su expresión, al punto de que se llegó a olvidar el raro prodigio de que todos los cantantes se presentaran en un estado de competencia técnica irreprochable. Christopher Ventris, a un tiempo cálido en su dolor y distante en sus relaciones, recordaba al creador del protagonista, Peter Pears. La Ellen de Gwyne Geyer conmovió y fascinó por el fervor de su amor y lo imponente de los medios con que lo expuso. Pero ni la nobleza lúcida de Balstrode (David Wilson-Johnson) ni la ingenua de Swallow (Richard Angas), ni la ambigüedad por conveniencia de la Tía (Margriet van Reisen) ni la inconsciente de sus «sobrinas» (Emma Gardner y Soledad Cardoso), como tampoco la malicia carroñera de la señora Sedley (Rebecca de Pont-Davies) quedaron sin su adecuado subrayado en un reparto muy experto o bien preparado y en el que el valenciano José Antonio López (Ned) se integró como si este repertorio le fuera familiar desde hace décadas.

Levante, Alfredo Brotons Muñoz, May 22, 2007  

Opvallend ... was de soevereine bijdrage van alt-mezzo Margriet van Reisen, die in dit repertoire vocaal, maar ook qua uitstraling verraste. Met rinkel-bellen aan armen en polsen leek zij de personificatie van een Oud-Griekse tempeldienares. Het publiek hield de adem in bij haar breekbare presentatie van de deels moderne, deels antieke teksten die Berio in 1973 bijeensprokkelde voor een 'In Memoriam' aan zijn vriend en collega Bruno Maderna. Ook zij shuttelde haar gehoor door de tijd, louter met haar fascinerende aanwezigheid.

Kees Arntzen, Trouw, 23 februari 2007

 

Het eerste contrast ontstond toen het ASKO en Schönberg Ensemble zich samenvoegden, met moderne instrumenten, om ¨Calmo¨ van Berio uit te voeren. De zeer jonge Bas Wiegers dirigeerde op expressieve wijze een werk van intense welluidende ruimten waarin het zeer hoge niveau van de groep opviel, en de fijngevoelige aanpak van Margriet van Reisen, die haar zang combineerde met het geluid van belletjes die aan haar handen en voeten waren bevestigd. Een genot.

 

El estilo clásico de Schubert y la música de Luciano Berio se darán la mano en un encuentro en el que también participará la mezzosoprano Margriet van Reisen

El Diario Vasco, February 27, 2007 

Indruk maakt ook Margriet van Reisen, die haar sporen als Mahler-zangeres al ruimschoots heeft verdiend en hier nog eens laat horen waarom. (....)  Zeer verrassend is Van Reisen met haar vanuit haar tenen doorleefd gezongen Granados-liederen."

Luister, February 2007 

Zelfs op de meest drieste moment mis je de symfonische textuur niet. Oxalys heeft zijn gebruikelijke bezetting uitgebreid met meer hout- en koperblazers, die bijzonder mals klinken, en het oorspronkelijke orkest toch nog in herinnering brengen. De zangsolisten moeten zich ook afstemmen op deze mengvorm tussen orkestlied en kamermuziek. Mezzosopraan Margriet van Reisen heeft een warme en toch wendbare stem die goed past bij de vinnig gespeelde instrumentale partijen.

De Standaard, VR, September 30, 2006

The texts, based on old Chinese poems translated into German, are beautifully sung by versatile Dutch tenor André Post and Margriet van Reisen, ....

De teksten, gebaseerd op oude Chinese gedichten, vertaald in het Duits, worden mooi gezongen door de veelzijdige Nederlandse tenor André Post en mezzosopraan Margriet van Reisen. Maar wat ik hier het mooiste vind, is de kenmerkende aandacht van de instrumentalisten voor de kleur - de smeltende violen, zwevende fluit, rijke fagot en peinzende piano - die een glinsterende schildering oplevert van de vijver, mist, zonnestralen en bevroren gras, zoals dat in de partituur is gelegd.

The Bulletin, 21 September 2006

Een aangrijpende opname...

Klassieke zaken, oktober 2006

Margriet van Reisen (....) kleurt prachtig in het diepte- en middenregister. Vooral in het besluitende "Abschied" is ze groots.

Knack, 6 oktober 2007

Mezzosopraan Margriet van Reisen heeft een warme en toch wendbare stem die goed past bij de vinnig gespeelde instrumentale partijen.

De Standaard, 2007

La mezzo-soprano est subtile et sa voix chaude.

De kleine bezetting staat echter kwaliteiten in dynamiek, helderheid, levendigheid en articulatie toe die beslist moeilijk haalbaar zouden zijn voor orkesten. De interpretatie door het Ensemble Oxalys is perfect.... De mezzosopraan is subtiel en haar stem warm,...

Le Monde du Musique, Jeremie Szpirglas, 8 January 2007

Eerst volgt wederom de worsteling met het leven, waarbij de mens gekrenkt raakt tijdens het volwassen leven. Het lastige, moeilijk verteerbare gedeelte wordt langzaam maar zeker vrolijker, met rietblazers en een fluit en is een mooie inleiding naar het prachtige vierde deel waarin een extra ingrediënt wordt toegevoegd; de prachtige zang van alt Margriet van Reisen. Uit haar stem klinkt hoop, en de luisteraar zit vijf minuten op het puntje van zijn stoel te genieten van de subtiele klanken.

8Weekly, Bastiaan de Jong, 7 oktober 2006 

Mezzosopraan Margriet van Reisen zingt met indringende toon, ....

NRC Handelsblad, Jochem Valkenburg, 5 oktober 2006 

De opvallendste bijrol is voor mezzosopraan Margriet van Reisen als de onwillige gestorven puber Ilana. 

NRC Handelsblad, Jochem Valkenburg, 3 juni 2006 

...Door die intrigerende klanten, gloedvol en precies uitgevoerd, bleek het boeien, en ook door de voortreffelijke zangers. Van Reisen (....)  klonk vooral in haar solo's als een schitterende bloem in een kaal landschap. 

NRC Handelsblad, Jochem Valkenburg, 17 mei 2006 

Margriet van Reisen ontroert in alle toonaarden

Elk concert in de kamermuziekserie Nieuwkoop levert verrassing en toptalent op. Ook dit recital in de Hervormde Kerk getuigt weer van grote klasse. Een 'Gesamtkunstwerk' van vocale en instrumentale muziek, verbonden aan hedendaagse dichtkunst, speciaal geschreven als 'bindmiddel' tussen de verschillende liederen. De kroon op deze schepping komt onbetwist de mezzosopraan Margriet van Reisen toe. Zij zingt zeven liederen uit 'des Knaben Wunderhorn' van Mahler met David Kuyken aan de vleugel, en elf 'Folk Songs', voor zeven instrumenten en mezzosopraan van Luciano Berio (1925).

Wat mij betreft kan niemand dat zo schitterend als Margriet van Reisen. Haar zang ontroert, in alle toonaarden, beweegt zich tussen fluisteren en fonkelen, is genuanceerd en intiem of voluit warm als vloeibaar goud. Zij werpt muzikale en vocale mogelijkheden vol overgave, maar zonder opsmuk in de strijd om Mahler en Berio optimaal te benaderen. Ze is in staat het publiek twee lange sessies ademloos te laten luisteren naar de onderliggende schoonheid die deze composities herbergen. Aan David Kuyken heeft zij bij Mahler een intens meelevende begeleider die met Van Reisen in heftig gepassioneerde, of ongerepte intieme transparantie mee'zingt'. Zoals Margriet van Reisen 'Bei meinem Herzallerlieble' de woorden uitspint, rekt, wendt en keert; het is ontroerend mooi.

In de Volksliedjes van Berio wordt Van Reisen begeleid door vergevorderde studenten van de Conservatoria van Amsterdam en Den Haag, een 'eager' spelende groep jonge studenten die fijnzinnig en alert de tekst extra diepgang geven. De zeven musici omringen het lied met sfeervolle buisklokken, mysterieuze tamtams, een zilverrinkelende tamboerijn, ratelende trommeltjes, dunne ijle piccololijntjes, verstilde of doordringende lage strijkers, de treurnis van een klarinet. De muziek bindt nauwelijks samen, en juist door die eenzaamheid kloppen zij in het hart van poëzie en zang. Al dit fraais wordt nog eens versterkt door de gedichten van Alfred Schaffer (bij Mahler) en Hagar Peeters (bij Berio), die zij zelf 'zeggen' tussen de liederen door. Beiden hebben de poëzie speciaal 'bedacht' en geschreven voor deze gelegenheid. Schaffer doet dat opmerkelijk associatief, fragmentarisch, in flarden van zinnen, in klankkleur. Peeters vlecht tussen Berio's Folk Songs uit Armenië, Frankrijk, Sicilië, Italië en Azerbeidjan gedichten, die het uitzichtloze bestaan van de 26000 uitgeprocedeerde vluchtelingen trachten te verwoorden, die de songs min of meer thematisch verbinden.

In Berio's songs laat Van Reisen nog eens horen hoe prachtig sensibel zij haar talen uitspreekt en hoe indrukwekkend zij met hart en ziel de tekst inkruipt. Er is in Nieuwkoop weer iets groots verricht.

Leidsch Dagblad, Lidy van der Spek, 23 januari 2005

Ze is al een aantal jaren aan de weg aan het timmeren, maar breekt nu echt door: dit seizoen maakt mezzosopraan Margriet van Reisen haar debuut in Elektra van De Nederlandse Opera, een werk van Richard Strauss, en is ze te horen in een coproductie van het Holland Festival en De Nederlandse Opera in Rob Zuidam's Rages d'Amour (moet zijn : Michel van der Aa's: After Life). Tot dusver was Van Reisen redelijk specialistisch - ze wordt als een van de beste Mahler-vertolkers gezien - daar wil ze verandering in brengen. "Een zo afwisselend mogelijk repertoire, dat is waar ik naar streef".

BLVD, Femke van Wiggen, december 2005 

.... de goed zingende solisten (Malin Hartelius, Margriet van Reisen, Jan Kobow en Geert Smits)......

NRC Handelsblad, Kasper Jansen,27 oktober 2005

Het  solistenkwartet, bestaande uit Marlin Hartelius (sopraan), Margriet van Reisen (alt), Jan Kobow (tenor), en Geert Smits (bas) leverde uitstekend werk.

De Telegraaf, Bela Luttmer, 28 oktober 2005 

Toverachtige 'Stimme' van Wolfgang Rihm

Eén van de hoogtepunten van het concert van 'Eine Stimme' (2004) van Wolfgang Rihm. In dit werk nam de voortreffelijk zingende mezzosopraan Margriet van Reisen plaats tussen de leden van het ensemble. Met haar woordloze partij maakte ze zich steeds verbazingwekkend vloeiend los uit de ensembleklank, om er vervolgens weer mee samen te smelten tot één stem. Rihmiaans toverachtig (....).

NRC Handelsblad, Jochem Valkenburg, 2005

Margriet van Reisen, de nieuwe Nederlandse Mahler-mezzo, is hier de opvolgster van Aafje Heynis en Jard van Nes. Ze heeft een vlekkeloze en gemakkelijke lyrische hoogte. Haar voordracht was aanvankelijk klein en bescheiden, maar ontwikkelde zich in het lange slotlied Der Abschied tot een zeer intense en roerende, ingehouden vervoering. (,,,,)  Bij De Leeuw, die zich jaren voorbereidde op Das Lied von der Erde, klonk hier geen overmatige laat-romantische sentimentaliteit, maar een serene en geserreerde emotionaliteit. Die greep hem ook zelf sterk aan en hij wiste zich na afloop de tranen uit de ogen.

NRC Handelsblad, Kasper Jansen, August 22, 2005

De ervaren Mahler zangeres Margriet van Reisen wist De Leeuw enigszins tot bedaren te brengen in Der Einsame im Herbst, maar in Von der Schönheit waren mooie momenten niet in balans met lomp fanfaretumult. In Abschied kreeg Van Reisen van De Leeuw alsnog de vrijheid en kwam de uitvoering op zijn pootjes terecht.

De Volkskrant, Huib Ramaer,  August 23, 2005

Margriet van Reisen buitte dat (de mogelijkheden tot dramatische interpretatie) ten volle uit en De Leeuw is op zijn best in de interpretatie van dit soort laatromantische muziek.

De Telegraaf, Roeland Hazendonk, August 23, 2005

In een aangrenzende ruimte van het Muziekcentrum zwoegt een contrabassist op de Vierde Symfonie van Tsjaikovsky. Margriet van Reisen (1971), soliste bij het Nationaal Jeugd Orkest (NJO) tijdens de Gelderse Muziek Zomer, stopt af en toe haar betoog om eventjes naar zijn ingewikkelde riedeltjes te luisteren. "Morgenavond zijn we beiden te horen," lacht ze, wijzend op het affiche van het concert dat dirigent Vasily Petrenko 17 juni met het Orkest van het Oosten geeft.

Margriet, net terug van een concertreis naar Spanje, heeft ook 's zomers een drukke agenda. Daarnaast is ze nog steeds volop bezig met het verder ontwikkelen van haar stem. Zeer recent zocht ze de befaamde sopraan Régine Crespin op in Parijs. "Voor mij als mezzosopraan is het nuttig om les te hebben van een sopraan en door haar te leren om te denken als een sopraan. Dat levert hoogte op voor mijn stem en extra kleur".  Haar grote stembereik zet Van Reisen in voor een ruim bemeten repertoire. "Soms zing ik veel moderne muziek, maar ik probeer van alle markten thuis te zijn. Die grote contrasten liggen me wel.  Met Mahler heb ik een speciale band. Voor zijn muziek kun je me midden in de nacht wakker maken. Mahler fascineert door voelbare passie", vertelt de mezzosopraan met fonkelende ogen.

Emotie

Margriet van Reisen verheugt zich uitermate op de komende optredens met het NJO tijdens het project Summer Academy. "Ik heb onlangs onder Reinbert de Leeuw de Lieder eines Fahrenden Gesellen gezongen, en werk nu opnieuw met hem samen in Das Lied von der Erde. De tenorpartij wordt gezongen door Will Hartmann." De muzikale inhoud van de liederencyclus Das Lied von der Erde noemt de zangeres één brok emotie". Ik zit daar heel goed in. Maar om écht diep in de tekst te kunnen duiken, lees ik af en toe de complete Chinesische Flöte, het boek waaruit Mahler heeft geput." "In de eerste twee delen zijn de verschillen tussen de tenor en de mezzo enorm. Hij staat voor dronkenschap, levensgenot en humor, terwijl ik het herfstgevoel vertolk. Heel melancholiek en verstild allemaal, hoewel mijn tweede lied wat vrolijker is", verduidelijkt Margriet van Reisen. Onder de indruk is ze van haar laatste lied Abschied: "Het slot is echt een delirium. De ware vrede wordt gevonden."

Vakantie

Eerder zong ze Das Lied von der Erde in kleinere bezetting. De komende uitvoeringen gaan met symfonieorkest. Dat levert haar geen problemen op, zoals ze in het verleden, tijdens een uitvoering met het Symfonieorkest van Belgrado, ontdekte. "Mahler schrijft heerlijk comfortabel", vindt Van Reisen. Vóór de optredens met het NJO gaat de zangeres nog even op vakantie naar Zweden. Na de zomer wacht Margriet van Reisen in ieder geval een optreden met Nikolaus Harnoncourt en het Koninklijk Concertgebouworkest. Zij treedt dan op in de toneelmuziek bij Thamos van Mozart. In december verschijnt een cd met liederen van Julius Röntgen. Voor het Holland Festival 2006 staat Van Reisen ook al genoteerd. Daar zingt ze in de nieuwe opera After Life van Michel van der Aa.

Fris

Maar eerst dus een zomer met Mahler. Margriet van Reisen verwacht veel van haar samenwerking met Reinbert de Leeuw en de jonge musici van het NJO. Jongeren willen graag en veel musiceren. Ze zijn nog helemaal fris. Heerlijk dat er ook veel tijd voor repetities is.  Een verademing: repetitieschema's zijn tegenwoordig zó compact, weet Margriet van Reisen, die voor haar concert in Enschede ook slechts de beschikking heeft over twee oefensessies met het Orkest van het Oosten.

De Gelderlander / Gelderse Muziek Zomer Special, Maarten-Jan Dongelmans, 27 juli 2005

"Tegen deze neutrale achtergrond viel de warmte in de zangkunst van de mezzo Margriet van Reisen des te meer op"

De Telegraaf, Thiemo Wind, June 20, 2005

Het verschil met Chaussons Poème de l'amour et de la mer had haast niet groter kunnen zijn. Teksten over de liefde en de natuur, op muziek gezet met hartstocht maar binnen bepaalde grenzen, met een haast geparfumeerde orkestpartij vol klankkleuren en instrumentale geuren. Zo hoorden we ook eindelijk de mezzosopraan Margriet van Reisen, die al enkele jaren internationaal furore heeft gemaakt en zich nu meteen in een veeleisend werk als dat van Chausson aan het publiek in Enschede kon presenteren. Een prachtige stem, en een zangeres die goed aanvoelt wat er voor deze muziek nodig is.

"Adembenemend waren vooral de Engelse sopraan Joanne Lunn en de Nederlandse mezzo Margriet van Reisen. In de aria 'So is mein Jesus nun gefangen', het enige echte duet in de 'Matthaeus', versmolten zij in grootse ontroering. Ook hun solo-aria's, met de beroemde hoogtepunten 'Aus Liebe' (Lunn) en 'Erbarme Dich' (Van Reisen), brachten ze met hartverscheurend kalme expressie."

                                                                                        NRC Handelsblad, 26 maart 2005  

"Onbetwiste hoogtepunten: het duet van sopraan (Caroline Stam) en alt, de ontroerend mooi door Margriet van Reisen gezongen - en prachtig begeleide alt-aria's 'Erbarme dich, mein Gott' en 'Konnen Tranen meiner Wangen nichts erlangen'.

De Stenton, March 24, 2005

Toonkunstkoor Nijmegen and Parnassus Ensemble conducted by José Doodkorte:  J.S. Bach: Tönet Ihr Pauken ! L. von Beethoven : Messe in C

De solisten Hanneke de Wit, sopraan, Margriet van Reisen, alt, Marcel Reijans, tenor, en Quirijn de Lang, bas, combineren expressie met vocale souplesse. Na de pauze schitteren zij als solokwartet in de Mis in C van Beethoven. Vooral in het Benedictus zorgde het ensemble voor kippenvel.

"In all probability, these two concerts [of Maxim Vengorov and Raphael Frubeck de Burgos conducting the RAI Orchestra from Turino], at least in terms of international soloists, will be the acme of this year's Festival. However, one shouldn't forget Dutch world acclaimed mezzo-soprano Margriet van Reisen, a new interpreter of Mahler and Wagner. On the last day of June, Belgrade had the opportunity to hear Barbara Hendriks, once favourite of both Karajan and Böhm alike, and now, at BEMUS, we shall listen to her successor, Margriet van Reisen, who will perform on October 4, comes to Belgrade courtesy of the Royal Netherlands Embassy.

'Dat spektakel (van de Vierde Symfonie) sloot vlekkeloos aan op het bekende imago van Tsjaikovski-de-neuroticus, zoals dat 's middags werd ontvouwd in een Britse Tsjaikovski-documentaire van Simon Broughton - en deels werd weerlegd door de lieflijke intimiteit waarmee de alt Margriet van Reisen Tsjaikovski-romances zong in een tot 'salon' getransformeerde kleine zaal.'

De Volkskrant, 18 oktober 2004

Intens genieten van passie met emotie

Over ontroering gesproken: in de persoon van Margriet van Reisen beschikte het Bachkoor over een geweldige alt, die de luisteraars van het beroemde 'Erbarme dich' tot op het bot weet te raken.

'Und geradezu sensationell die beiden Solistinnen Caroline Stein (Sopran) und Margriet van Reisen (Mezzo) in der Selbstverständlichkeit der musikalischen Durchdringung, ihre stimmlichen Klarheit, der traumwandlerischen Sicherheit ihrer Intonation.'

Die Presse, 3 November 2003

Margriet van Reisen mezzo met mimiek

"De progressie van haar stem is de laatste jaren in een opmerkelijke stroomversnelling gekomen en de toevoeging sopraan zou hier niet misstaan. Alleen al dit enorme bereik geeft aan dat Margriet van Reisen een alleskunner is, al komen de fraaiste tinten in haar stem in de diepe middenligging - gepaard aan enig volume - optimaal naar voren. (…) Van Reisen maakte de laatste jaren vooral naam in het repertoire van Mahler, dat haar vocale capaciteiten en haar dramatische gaven bijzonder herenigt. Nog een beetje zenuwachtig bewegend in 'Rheinlegendchen' kwam er intense doorzichtigheid naar voren in 'Wo die schönen Trompeten blasen' en een welhaast smekende passie in 'Verlor'ne Müh'. (…) Een eerlijk pleidooi voor de kleurrijke muziek van de Tsjechische componist Petr Eben volgde op Mahler. (…) Ronduit verrassend was de bloemlezing die Margriet van Reisen gaf van liederen van Tsjaikovsky en Rachmaninov. In een spel van lange vocale lijnen en passende mimiek laat zij hier haar timbre op de meest openhartige wijze spreken en veroorzaakt haar diepgang tastbare ontroering. Wat een karakterzangeres en hoeveel moois staat ons de komende jaren nog van haar te wachten."

Requiem für Sopran, Mezzosopran, gemischtes Chor und Orchester (1963-1965)

"Es ist schön, wenn ein Komponist sein Werk mit Muikern herausbringen kann, die er selfst als herausragend einschätzt: auch die vierte CD des Ligeti-Projekts von Teldec läßt keine Wünsche offen; sie gleicht im Niveau den späten von Messiaen autorisierten Aufnehmen oder den legendären Enspielungen Strawinskys mit dem Columbia Symphonie-Orchester. (...) Die Berliner Philharmoniker, vor allem aber auch die extrem geforderten Vokalisten treffen präzise den immer wieder irrationalen Punkt, an dem das fast Unspielbare in das umschlägt, was Ligeti vorschwebt." 

Beste Bewertung : 10 (Künstlerische Qualität 10, Klangqualität 10, Gesamteindruck 10)

Klassik Heute, Hans-Christian von Dadelsen, 10 July 2003

"Een absolute top van concentratie en stilte ligt in de aria 'Es ist vollbracht', waarin Margriet van Reisen tot tranen roert met haar diepe, warme altstem, haar perfecte overgave aan de tekst, haar intense overtuigingskracht."

Leids Dagblad

"De stem van Margriet van Reisen vertoont alle emoties op een uitzonderlijke manier; van diepe wanhoop en helse geestesonrust tot stille …

displays all emotions in an exceptional way; from deep desperation and hellish mental anguish up to silent resignation. (…) with so much intention and inner depth, that no word goes unheard. (…) She gives attention to every detail in perfect surrender."

Leids Dagblad

"The 'Urlicht' was the high point of the evening due to the vocal contribution of the young mezzo Margriet van Reisen. (…) She assumed an attitude of communicativeness, scanning the hall with her eyes and putting her left leg in front. She coloured her voice beautifully to the text. The combination of clarity and warmth, of pureness and intense involvement. Let nobody call her the successor of Jard van Nes anymore. Margriet van Reisen as a Mahler singer, has too much talent to be anyone's successor."  

De Telegraaf 

"Margriet van Reisen justified the assertion that Mahler's music perfectly fits her qualities with a beautifully resigned and intense 'Urlicht'."

Trouw

"Magic invaded the air when Margriet van Reisen came in. Her vulnerable, luckily not too heavy start of 'O Röschen rot' addressed the heart of the matter directly. She sounded pure, unreal in a way and yet so human." 

Eindhovens Dagblad

"It is a wonderful poem, to which the music has been composed, and if the soloist sings so intense and with such a pure feeling, it can not but enlarge the worth of the work."

Arnhemse Courant

"For this music one almost can't wish a more appropriate sound than the mature, never obtrusive voice of Margriet van Reisen. Calmly she circled around a question that was about to be asked." 

"En ook het Lied der Waldtaube uit Schönbergs Gurrelieder, moet voor iedere Wagnerfan volop genietbaar zijn. Zeker als dat lied zo mooi wordt uitgevoerd als zondag door Margriet van Reisen."

Limburgs Dagblad

"Die Mezzosopranistin Margriet van Reisen gewann mit ihrem weit gespannten Atem und den lichtvollen Höhen die Hörer für sich."