|
| |
Reviews and interviews Tania Kross 2000-2007
 |
Arie Antiche, presentatie van
de CD, mmv Marietta Petkova, Amsterdam, 's Staetshuys, 3 november 2006
Zingend logeetje
Al een tijdje logeerde
mezzosopraan Tania Kross bij Jan Meulendijks en Bart Schuil in
hun museale Amsterdamse grachtenpand. "Een musicus als zij moet
niet op een hotelkamertje zitten", zei Schuil gastvrij bij een
kaarsenstandaard voor een van de 18e-eeuwse wandschilderingen.
Deze avond gaf Kross, een rijzende ster bij De Nederlandse
Opera, een concertje voor goede bekenden van beide
muziekmecenassen, onder wie Trudy Derksen, Matthijs van
Heiningen en Kamerlid Laetitia Griffith, die er een
VVD-bijeenkomst voor liet schieten. "Ik ben hier voor het
eerst", zei Francois Charpin met een Frans accent. Hij is het
voorbeeld van een balletdanser die wél een toekomst wist op te
bouwen na zijn danscarriere, die immers altijd jong eindigt. "Ik
maak nu kostuums voor Het Nationaal Ballet, waar ik vroeger
danste." Modemaker Frans Molenaar kent hem goed. "Couturier", zo
stelde Molenaar hem waarderend voor. Molenaar gaat zijn eigen
kleding tonen bij de prestigieuze New-Yorkse kunsthandel
Wildenstein.
Kross had inmiddels de sterren van de
hemel gezongen, mede dankzij de betrouwbare begeleiding van toppianiste
Marietta Petkova. Samen met dit bescheiden fenomeen nam ze de cd Arie
Antiche op, die deze avond werd gepresenteerd. "Wie had gedacht dat het
zo ver zou komen", verzuchtte Kross. "Het begon allemaal bij het
Cristina Deutekom Concours", zei ze tegen de diva die haar naam aan het
concours heeft gegeven. "Maar je bent er nog niet", sprak La
Deutekom. |
De Telegraaf, Stan Huygens, 8
november 2006 |
 |
Arie Antiche, mmv Marietta Petkova,
cd Philips 00289428466
Iedereen
die klassiek zang studeert, wordt vroeg of laat
geconfronteerd met de Arie Antiche, letterlijk: oude aria's. Alessandro
Parisotti (1835-1913) verzamelde eind negentiende eeuw
een aantal opera-aria's van barokcomponisten en schreef daar
nieuwe pianobegeleidingen bij om de pareltjes beter toegankelijk
te maken. Zelf leverde hij ook een compositorische bijdrage en
wel de schalkse aria Se tu m'ami, die hij onder de naam van
Pergolesi publiceerde.
Vanwege
hun specifieke zangtechnische eisen vormen de in drie boeken gebundelde
werken van Caldara, Marcello, Cesti, Pergolesi en anderen nog altijd
geliefd studiemateriaal voor diva's in spe. Opnames van de Arie Antiche
met piano zijn echter schaars en Tania Kross en Marietta Petkova voorzien
daarom echt in een leemte. Kross weet haar volumineuze stem goed onder
controle te houden en zet knappe prestaties neer. Expressie en
virtuositeit gaan bij deze steeds populairder wordende mezzosopraan
hand in hand. De altijd even initiatiefrijke pianiste Marietta Petkova
tekent voor de gevoelig meeademende begeleidingen.
Maarten-Jan Dongelmans, 7
november 2006 |
Ik heb Tania Kross iets meer
dan een jaar geleden voor het eerst ontmoet. Zij had net
haar platencontract met Universal getekend en haar eerste
cd, ‘Corazón’, met Antilliaanse liederen, opgenomen. Als een
blok viel ik voor haar charmes, haar spontaniteit en haar
waanzinnige uitstraling. Door haar warmte en
ongekunsteldheid voelde het alsof wij elkaar al jaren
kenden, en het interview veranderde algauw in een
vriendschappelijk gesprek. Sindsdien is er veel gebeurd. Zo
debuteerde ze bij de Nederlandse Opera als Lola in
Mascagni’s ‘Cavalleria Rusticana’ en organiseerde ze haar
eerste Festival, Krossin’ Gouda. Haar cd-debuut leverde haar
de Edison Klassiek Publieksprijs op. Voordat ze naar Curaçao
vloog om een beetje uit te rusten, dook zij de studio in om
haar tweede, ‘Arie antiche’, op te nemen. Tijd dus voor een
nieuw gesprek. Zij logeert bij goede vrienden in een
monumentaal grachtenpand dat haar Nederlandse pied-à-terre
is geworden. Ik bel aan en daar staat ze dan, mooier dan
ooit, in een geweldige jurk en op hooggehakte slippers.
Zwierig gaat ze voor naar een pracht van een kamer. Met een
kan thee nestelt zij zich op de bank. ‘Waarom ‘Arie antiche’?
Mijn eerste cd was een soort introductie: dit is Tania, met
een heel apart repertoire. Op mijn tweede cd wil ik heel
duidelijk laten zien wat ik kan, hoe ik mijn stem gebruik,
wat al die jaren van harde studie hebben opgeleverd. Mijn
vak is coloratuur-mezzo. Eerst wilde ik een cd maken met
composities uit de Spaanse barok, maar algauw verwisselden
we dat idee voor ‘Arie antiche’’. De aria’s uit de
verzameling ‘Arie antiche’ stammen uit 17e en 18e eeuw, maar
pas in de 19e eeuw werden ze door Alessandro Parisotti samen
gebundeld. Een negentiende-eeuwse kijk op de Barok, is dat
wat haar aantrekkelijk leek? ‘Ja, want daardoor komt de
schoonheid van de stem heel mooi naar voren. Door zijn
arrangementen heeft Parisotti zijn heel eigen visie op die
werken gegeven. Die pak ik op, en daarop voortbordurend voeg
ik er mijn eigen ideeën aan toe.’ Tania Kross wordt op de
piano begeleid door Marietta Petkova, een pianiste die zij
van tevoren niet kende. Hoe is die samenwerking verlopen?
‘Marietta is concertpianiste en daardoor was het een gok.
Het kon totaal floppen, maar goddank klikte het geweldig. Ik
geniet enorm van de manier waarop zij met muziek bezig is.
Haar aanpak vind ik zo verfrissend! Zelf ben ik vrij
dominant in wat ik muzikaal wil doen - als Tania rechts wil
dan gaan we met zijn allen …. Met haar veranderde die
houding. Ik ontdekte wat wij sámen kunnen doen, het werd een
‘samendans’, en ik vond het heerlijk. Zij is heel
perfectionistisch, net als ik, en dat stimuleert. Ik vind
dat je moet samenwerken met mensen die minstens zo goed zijn
als jij, want die trekken je naar boven. Marietta is
geweldig.’ Hoe ziet de toekomst eruit? Gaat Kross meer oude
muziek zingen? ‘Nee. Ik vindt oude muziek prachtig en het is
gezond voor de stem, maar ik wil zoveel mogelijk mezelf
blijven en me nergens op vastpinnen.’ Volgend seizoen komt
zij terug bij de Nederlandse Opera in twee opera’s van
Monteverdi. Bij de Reisopera gaat zij ‘La cenerentola’ doen.
Zijn opera-aria’s haar volgende cd project? ‘Wellicht wel …
het zou logisch zijn, denk je niet’
Klassieke zaken, Basia Jaworski,
oktober 2006 |
 |
Tania Kross, mezzosopraan,
Ernst Munneke en Randal Corsen, piano. Gehoord: 7 september in
de Doelen (Jurriaanse Zaal), Rotterdam
Tania Kross, meer dan alleen een Rising Star
****
Op haar negentiende kreeg zij de
aanmoedigingsprijs op de Rosa Ponselle Competition for the Vocal
Arts. In het seizoen 2004/2005 was zij de ‘Rising Star’ bij het
Concertgebouw. Dit jaar winnares van een Edison voor haar cd
Corazón en een glanzend debuut bij de Nederlandse Opera in
Cavalleria Rusticana. De carrière van de mezzosopraan Tania
Kross vertoont komeetachtige trekken.
Het recital op donderdagavond in
de Jurriaanse Zaal vormde een uitgelezen kans om Tania Kross nu
eens volstrekt naturel te beluisteren, los van alle drukte en
publicitair gedoe rond haar status als aankomende diva.
In liederen waar de melancholie
vanaf druipt, zoals Tsjaikovski’s Geloof mij niet, mijn
vriend. Ook leent ze haar warme mezzo aan In het zwijgen
van de stille nacht en het wrange De soldatenvrouw
van Rachmaninov, een andere ‘zanger van het droeve lied’.
Niet minder aangrijpend, maar in
een heel ander muzikaal idoom, is La maja dolorosa van
Enrique Granados, waarin zij schitterend wordt begeleid door
Ernst Munneke. Het hoge register, waarin ze aanvankelijk wat
onzeker klinkt, is intussen voldoende opgewarmd. Prachtige zang
is te horen in vier liefdesliederen van Fernando Obradors.
Vooral Del cabello más sutil is betoverend.
Na de pauze brengt zij, al even
voortreffelijk begeleid door Randal Corsen, twee canciones
van Ernesto Guastavino waaronder het ontroerende La rosa y el
sauce. Daarna een rijke variatie aan liederen van drie
Antilliaanse componisten: Oswin ‘Chin’ Behilia, René Clemencia
en Emilio Prudencia.
Vooral in de muziek uit haar
geboorteland Curaçao - soms vrolijk (Chuchubi), soms
weemoedig - geeft Kross haar geheim prijs. Het is niet alleen
haar stem, haar hoogst aantrekkelijke presentatie. Zoals zij
zingt in Granados’ Het meisje en de nachtegaal: ‘No hay
cantar sin amor’ - zonder liefde is zingen ondenkbaar.
|
Algemeen Dagblad / Rotterdams
Dagblad, Ger van der Tang, 9 september 2006 |
 | Residentieorkest conducted by
Roberto Minczuk: Bizet : aria's of Carmen, performances in The Hague
(Binnenhof Festival), Slotgrachtconcert De Haere, Olst, and
Havenkomconcert in Almere |
Zo werd het toch een een
sprookjesachtige muziekavond bij het prachtig uitgelichte kasteel, met
het Residentie Orkest en solisten Kraayenhof, mezzospraan Tania Kross en
tenor John Keyes.
De Telegraaf, Stan Huygens,
20 augustus 2006
Een geboren Carmen komt naar het
Binnenhof
"Wat heb ik toch een mooi vak," roept
mezzosopraan Tania Kross uit. "Ik doe alleen maar dingen die ik
ontzettend graag doe." Ze is net terug van vakantie in haar geboorteland
Curaçao en klaar voor een nieuw concertseizoen. Het belooft een mooi
jaar te worden. Haar tweede cd verschijnt in september. Ze treedt op
tijdens het Gergiev-festival in Rotterdam en in juni 2007 maakt ze haar
debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest.
Deze week treedt Kross op tijdens het
Binnenhof Festival samen met het Residentie Orkest en bandoneonist Carel
Kraayenhof. Op het programma staan ook aria's uit Bizet's opera Carmen. Een partij die haar op het lijf geschreven is. Ze bezit er
de juiste stem voor: donkerglanzend en met voldoende hoogte. En ze heeft
haar uiterlijk mee. "Als een regisseur kan kiezen tussen mij en een
lange blondine komt hij toch snel bij mij uit."
De mezzosopraan kan zich goed inleven in
de rol van de vrijgevochten zigeunerin. "Ze is een vrouw van deze tij":
ze weet en doet wat ze zelf wil."
Kross zong de rol van Carmen in 2001 al
eens in een kamerbewerking van Peter Brook onder regie van Pierre Audi.
Het was de meest ingrijpende belevenis uit haar zangcarrière.
"Ik was nog heel jong en kwam net van het conservatorium. Daar was
opeens Audi die een echte Carmen uit mij haalde. Ik kwam daar als een
meisje en ging als een vrouw."
Voor Kross was het afgelopen seizoen een
aaneenschakeling van hoogtepunten. Ze won een Edison. "Het is al zo gaaf
om genomineerd te worden. En om hem dan ook nog te krijgen..... Vorig
jaar viel ik tijdens het gala in voor Angela Gheorghiu. Nu stond ik daar
om mijn eigen Edison in ontvangst te nemen." Ze maakte haar debuut bij
De Nederlandse Opera als Lola in Mascagni's 'Cavalleria Rusticana'.
"Een fantastische ervaring," vindt Kross. Ik ben blij dat ik daar mag
terugkomen."
En ze kreeg haar eigen festival, 'Krossin'Gouda'.
In samenwerking met museum goudA programmeerde ze een
grensoverschrijdend cultureel feest waar opera, ballet, beeldende kunst
en muziek samenkwamen. "Het organiseren van een festival leer je niet op
het conservatorium. Als zanger ben je gewend dat anderen beslissen wat
er precies moet gebeuren. Nu moet je opeens zelf bepalen hoe alles wordt
ingevuld. En dat is leuk !"
Ondanks haar successen heeft Kross geen
tijd en zin om op haar lauweren te rusten. "Ik wil me verder
ontwikkelen". Ze is aangenomen bij de Cardiff International Academy of
Voice, een organisatie die zeer getalenteerde professionele zangers
ondersteunt bij hun loopbaan. Kross: "Ze coachen je bij het werk dat je
zelf hebt verworven. Ze maken van goede zangers fantastische,
spectaculaire zangers."
Algemeen Dagblad, Winand van de
Kamp, 21 augustus 2006 |
 | Prima Donna met
festival - mezzosopraan Tania Kross pakt
uit met Krossin'Gouda |
Ze won onlangs de Edison
Publieksprijs en komende week opent ze haar eerste eigen festival.
Nederland heeft er met mezzosopraan Tania Kross een nieuwe diva bij.
Nederland, pardon, het
Koninkrijk der Nederlanden) heeft er een diva bij. Een prima donna met
kroeshaar, een bruine heldin : mezzosopraan Tania Kross (29). Onlangs
won ze de Edison Publieksprijs. Komende week opent ze haar eerste eigen
festival : Krossin'Gouda. Waarom ? Omdat museumdirecteur Ranti Tjan me
vroeg. Zijn enige eis was een kruisbestuiving tussen allerlei culturen
en kunststromingen. Ik heb nog nooit een eigen festival geprogrammeerd,
maar ik dacht, Kross, kom op. Gewoon doen."
Het resulteerde in een
bont allegaartje van Johannes Brahms tot Astor Piazzolla. Kross zingt
met het Jenufa Kwartet Ravel (m.z. Chausson) en liederen van haar
bekende cd Corazón, en treedt op met de jazz trio's van Randal Corsen,
en gitariste Esther Steenbergen. Er is zelfs een geënsceneerde opera :
Humperdincks Hans en Grietje.
"Toen ik jong was, heeft
iemand mij laten zien hoe mooi en fascinerend muziek en cultuur zijn",
zegt Tania Kross. "Zo iemand wil ik ook voor anderen zijn. Daarom wilde
ik ook graag een kinderproject. Voor deze Hans en Grietje we met
kinderen van Studio 32 in Utrecht, de Muziekschool en de ballet- en
dansstudio Gouda. Het wordt prachtig. Helemaal zoals het hoort,
met dansmeisjes in witte jurkjes en vleugeltjes. Ze was 17 toen ze in
het vliegtuig stapte van Curaçao naar Nederland en aanklopte bij
het Conservatorium in Utrecht.
Ze was een groentje,
dacht dat Schubert een schrijver was. Toch heeft ze dankzij zangtalent
en uitstraling een duizelingwekkende entree in de klassieke muziek
gemaakt.
Ze maakte indruk in de
serie Jong Talent van het Concertgebouw en debuteerde onlangs bij De
Nederlandse Opera. Haar agenda is bomvol, haar tweede cd verschijnt in
september en met de eerste cd (Corazón) sleepte ze de Edison
Publieksprijs in de wacht.
Niet in de laatste plaats
dankzij haar Antilliaanse achterban. Kross: "Op de Antillen kent
iedereen mij. In diverse grote kranten heeft zelfs een advertentie
gestaan dat mensen op mij moesten stemmen. Dat is massaal gedaan.
Natuurlijk ben ik daar trots op, want op Curaçao geloofde niemand dat ik
als Antilliaan in Nederland carriere zou kunnen maken. Ik laat graag
zien dat er ook iets anders van de eilanden komt dan bolletjesslikkers
en werklozen.
KrossinGouda 22 t/m 24
juni 2006
Algemeen Dagblad, Oswin
Schneeweiss, 17 juni 2006 |
 | TM, Theatermaker -
Manifesto's over het theater nu en later
worden uitgesproken door
theatergroep Wunderbaum, theatergroep DOX, muziektheatermaker Rik
Elstgeest, stand-up comedian Jan Jaap van der Wal, zangeres Tania Kross,
afstuderende toneelschoolstudent Fabián Santarciel (lichting 2006), danser/choreograaf
Jens Van Daele |
In het kader van het
jubileum van TM is dit nummer volledig gemaakt door een 'nieuwe'
generatie makers, dramaturgen en cultuurjournalisten. Met dit nummer
willen wij laten zien waar onze leeftijdsgenoten in het theater mee
bezig zijn. Zo interviewden we jonge regisseurs, dansers, mimers en
dramaturgen. We lieten leeftijdsgenoten beschrijven waar volgens hen het
theater, de opera en het cabaret de komende tien jaar naar toe moeten.
En we vroegen de staatssecretaris van Cultuur en Media wat wij van haar
en haar opvolgers kunnen verwachten.
Voor
iedereen opera
1. Open
voor andere invloeden - Klassieke muziek zal minder
ingekaderd willen zijn. Er zal een brug worden geslagen naar het
grote publiek.
2.
Klassieke concerten worden meer visueel - Door het gebruik
van nieuwe technische mogelijkheden zal klassieke muziek gebruik
kunnen gaan maken van beelden en andere technieken. Niet langer
wordt er alleen gezeten en geluisterd. Er wordt ook gekeken. Dat
gebeurt nu al en dat zal steeds meer gaan gebeuren.
3. De
kunstenaar wordt ondernemer - Kunstenaars hebben de
verantwoordelijkheid om klassieke muziek levendig te houden om
haar te kunnen laten concurreren met de veelheid aan andere
vrijetijdsmogelijkheden van het publiek. Jonge makers gaan
steeds meer zelf initiatief nemen om iets van de grond te
krijgen en aarzelen niet om nieuwe visies in te brengen.
Daardoor blijft kunst interessant voor een nieuwe generatie
publiek.
4. Opera
heeft de toekomst - Opera is multidisciplinair, waardoor
alle nieuwe ontwikkelingen in andere disciplines vrij snel en
makkelijk kunnen worden opgenomen. Opera zal steeds meer in de
huidige tijd worden geplaatst en zal dynamischer worden. Er zijn
steeds meer moderne voorstellingen met fantastische artistieke
keuzes. Door het uitbrengen van opera's op dvd's zijn opera's
minder vluchtig dan voorheen, en wordt de invloed ervan op de
rest van de culturele wereld groter.
5. Opera op
locatie - De voortschrijdende techniek maakt het mogelijk
opera niet alleen in het hoogdrempelige theater te
brengen. Je kunt tegenwoordig overal een goeie akoestiek
creëren, zoals gebeurde in de Westergasfabriek met de producties
Rêves d'un Marco Polo en Raaff. Ook op een andere manier zul je
opera dichter bij een ander publiek kunnen brengen, bijvoorbeeld
door voorstellingen live op een scherm te vertonen. Dat gebeurde
onder andere met veel succes met Don Carlo in het Oosterpark in
het kader van het Holland Festival, en de opera's die in Central
Park in New York worden gebracht.
6.
Festivals worden belangrijker - Kunsten hebben elkaar nodig.
Op festivals kunnen disciplines samenkomen en kunnen
kruisbestuivingen plaatsvinden. Bovendien komt op festivals een
meer divers publiek af. Zo kan een liefhebber van beeldende
kunst geïnteresseerd raken in opera en een muziekliefhebber in
theater.
7.
Overheidssubsidie blijft belangrijk, maar is niet meer de enige
levensader voor een kunstenaar - Reclame wordt een nieuwe
outlet voor musici. Als de publieke omroep niet meer bestaat,
zullen musici worden ingeschakeld door bedrijven. Ze krijgen met
commercie te maken, maar krijgen daardoor ook meer de kans om
muziek naar een breder publiek te brengen. Er moet wel een
balans zijn tussen commerciële en artistieke afwegingen. Naast
onze taak om zogoed mogelijk mzuiek te blijven maken, moet die
balans worden bewaakt.
8.
Selectiecriteria voor de top worden strenger - Zangers en
musici moeten niet alleen goed zijn in hun eigen discipline,
maar ook op andere terreinen kunnen meekomen. Zij moeten over
een allround package beschikken: zang, dans, acteren,
uitstraling. Spagaat met een hoge c.
9.
Concurrentie vereist op internationaal niveau - Omdat de
wereld kleiner wordt, zullen we ook internationaal kwalitatief
moeten kunnen meekomen om succes te hebben. Concurrentie op
nationaal niveau is niet meer voldoende. De Nederlandse Opera is
bijvoorbeeld een internationaal tophuis, en dat gaat zo blijven.
10.
Vergrijzing is niet perse verkeerd - Klassieke muziek gaan
mensen pas emotioneel plaatsen als ze ouder zijn geworden. We
moeten daarom niet alleen nieuwe groepen willen binnenhalen, we
moeten ook en vooral die groepen waarderen en koesteren die er
al zijn
TM, Tania
Kross, juni 2006
Tania Kross (Curaçao,
1976) is mezzosopraan en studeerde aan het Utrechts conservatorium. In
2000 won Kross de eerste prijs in het Cristina Deutekom Concours en de
multidisciplinaire NPS Cultuurprijs. Ze won een Edison voor haar
debuut-cd Corazón. In het seizoen 2004/2005 werd ze door het
Concertgebouw gekozen tot Rising Star. Eerder dit seizoen debuteerde ze
bij De Nederlandse Opera. Ze is artistiek leider van Krossin'GoudA, een
nieuw muziekfestival opgezet in samenwerking met Museum GoudA.
www.taniakross.com
TM, juni 2006
|
 | Review of a book of
author Jan Brokken : Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van
Chopin, published by Atlas, ISBN 90 450 1424 6 |
De nieuwe generatie
musici/zangers telt Izaline Calister, Eric Calmes, Randal Corsen en de
mezzosopraan Tania Kross, die allen een Edison award
hebben binnengesleept. Ze hebben allemaal op grote podia als het Concert
gebouw, North Sea Jazz, Carnegie Hall gestaan. Men probeert van de
traditionele wals, mazurka, danza en tambú van jazz-elementen te
voorzien en daarmee een volgende levensfase in te luiden. (....)
Zulks geldt ook voor La Kross die nummers van Curaçaose componisten voor
haar cd uitkoos en daarmee lokale teksten tot internationale hoogte
verheft.
Literair Nederland, Nicolaas
Quinto, juni 2006 |
 | ' WAUW, DAT DIT
MIJ GEBEURT ' |
Tania Kross: "Ik
wil graag dat kinderen horen en zien dat zingen en theater zo ontzettend
leuk zijn."
De populaire
sopraan Tania Kross heeft van 22 tot en met 24 juni een eigen
muziekfestival in museumgoudA
Krossin'Gouda staat
in het teken van de ontmoeting en vermenging van kunstdisciplines en
culturen.
Festival krijgt
meerdere edities. Gouda inspireert de op Curaçao opgegroeide zangeres.
Met het festival 'Krossin'Gouda'
brengt museumgoudA een opmerkelijk evenement. De mezzosopraan Tania
Kross (30) is drie dagen lang het stralende middelpunt van haar eigen
muziekfestival, dat in het teken staat van ontmoeting en vermenging van
kunstdisciplines en culturen.
De van Curaçao afkomstige
Kross zingt bij De Nederlandse Opera en vorige week won zij de
publieksprijs op het Edison Klassiek Gala in het Concertgebouw in
Amsterdam met haar eerste cd 'Corazón'.
"Ik ben ontzettend
vereerd, dat ik nu mijn eigen festival heb," zegt Kross. Er zijn maar
weinig collega's die dat voorrecht mogen genieten. Toen ik gevraagd
werd, had ik iets van : wauw, dat dit met mij gebeurt."
De directeur van het
museumgoudA, Ranti Tjan, kent Kross al jaren. "Ik ben altijd op zoek
naar jonge mensen die goed zijn in enige kunstdiscipline. Ik hoorde haar
destijds op het eindexamenconcert van het conservatorium en daar viel ze
al op. "Vorig jaar nodigde hij haar uit op te treden in de tuin van het
museum tijdens de Open Monumentendag. en dat werd een succes. "Er
waren veel mensen die haar helemaal niet kenden, maar het geweldig
vonden," vertelt Tjan.
foto
Martin Droog
Omgekeerd bleek Kross ook
geïnteresseerd in museumgoudA. Tjan: "Ze was verrassend nieuwsgierig
naar hoe het museum en elkaar steekt. Ze heeft een brede interesse in
kunst en cultuur en is zich ook heel bewust van haar Antilliaanse
afkomst. Ik heb haar gevraagd of ze niet vaker wilde komen, en al
pratend is het idee van het festival ontstaan."
Tjan legt uit dat een
zangeres als Kross past bij het centrale thema van museumgoudA, namelijk
emancipatie.
"Kross heeft strijd
moeten voeren om te komen waar ze nu is. Ze heeft haar kansen zelf
moeten creëren. En dat ook gedaan. Dat vind ik fascinerend. Kross heeft
als migrante gekozen voor een van de hoogste cultuurvormen, de klassieke
muziek met een scala aan regels. Daar heb ik meer respect voor dan
talenten die al in de buik van hun moeder de piano hoorden en als
kleuter al vertrouwd waren met Schubert."
Kross vertelt dat ze heel
graag wilde dat er in het festivalprogramma een onderdeel voor kinderen
zou komen. "Ik wilde graag dat kinderen horen en zien dat zingen en
theater zo ontzettend leuk is. Dat heb ik als kind ook ervaren."
In het festival komen
opera en beeldende kunst samen en deze disciplines moeten elkaar
inspireren, maar Tjan benadrukt dat dit een proces is dat langzaam moet
groeien. Kross en museumgoudA hebben afgesproken, dat het festival
daarom zeker drie edities krijgt. Tjan: "Een stem als die van Kross is
kwetsbaar. We gaan geen experimenten doen. Ze blijft dicht bij haar
eigen repertoire."
De wisselwerking is Kross
is niet vreemd. "Het is Kross-over; ik heb zo'n handige
achternaam," lacht ze en beaamt dat het festival moet groeien. "Dit jaar
is het vooral een introductie van wie ik ben en wat ik doe. Daarom is
het programma heel gevarieerd. Er zijn strijkers; er is een meer jazzy
concert; Spaanse gitaren en opera. Volgende wil ik één thema en daar dan
heel verrassende dingen uithalen. Dat kan omdat je vanuit de
verschillende disciplines heel anders tegen de dingen aankijkt. Daarmee
hopen we ook een breed publiek te krijgen. Mensen die wel naar een
museum gaan, maar niet zo snel naar een concert. Of omgekeerd.
Ze benadrukt dat Gouda
haar inspireert. Gouda is ook niet nieuw voor haar. "Op Curaçao hadden
we een prentbriefkaart van het marktplein met al die pittoreske
gebouwen. Toen ik als 17-jarige net in Nederland was aangekomen, ben ik
in Gouda geweest. Ik stond op de Markt en ik vond het wel grappig: dit
is dus oer-Hollands."
Tot nu toe
Tania Kross werd in
1976 geboren op Curaçao ● Als klein meisje ging ze op ballet en genoot
van elke uitvoering. Ze zong in een kerkkoor en daar viel haar
bijzondere muzikale kwaliteit op ● In 1993 begon ze aan het
conservatorium in Utrecht. Sindsdien wint ze de ene prijs na de andere ●
Bij het grote publiek kwam haar doorbraak bij de vorige editie van het
Edison Klassiek Gala. Op het laatste moment werd ze er uitgenodigd omdat
een andere artieste uitviel. Kross werd de sensatie van het gala ● Een
platenmaatschappij bood haar een bijzonder contract aan en inmiddels is
haar eerste cd, Corazón, uit. Deze bevat Spaanse en Latijns-Amerikaanse
invloeden en het geheel is verpakt in een westerse klassieke traditie ●
Ook zingt Kross nu bij De Nederlandse Opera en later dit jaar treedt ze
op in Rotterdam op het vermaarde Gergiev-festival ●
Wat volgt
donderdag 22 juni ●
18.45 uur : opening ● 19.00 uur : Openingsconcert mezzo-sopraan Tania
Kross met onder meer muziek van haar cd Corazón ● 21.30 uur :
Avondconcert Trio Randal Corsen met als gast Tania Kross ●
vrijdag 23 juni
● 15.00 uur: theeconcert Steenbergen Calmes en Calister met als
gast Tania Kross ● 20.00 uur Avondconcert 'Are you totally Kross?'
met onder anderen Tania Kross (en Selma Harkink, Erik Slik, Pieter
Hendriks, Ernst Munneke en Jan Paul Grijpink) Op het programma onder
meer Brahms en Dvorák en de Europese premiere van Liebesleid-lieder van
John Greer ●
zaterdag 24 juni ●
12.00 en 14.00 uur : familievoorstelling/opera : Hans en Grietje van
Engelbert Humperdinck met onder anderen Tania Kross als heks en
leerlingen van Studio 32 (Utrecht), en Ballet- en Dansstudio Gouda ●
17.00 uur slotconcert met aria's en duetten uit de opera (met Marcel
Reijans, Hans Voschezang en Ernst Munneke) ●
Algemeen Dagblad, Marc
Couwenbergh, 7 juni 2006 |
 |
TANIA KROSS WINT EDISON
KLASSIEK PUBLIEKSPRIJS |
Ze was dé ster van de
avond: de Antilliaanse mezzo-sopraan Tania Kross. Woensdag
31 mei nam ze in het Amsterdamse Concertgebouw de Edison
Klassiek Publieksprijs in ontvangst. Met haar vorig jaar
verschenen cd Corazon had Tania de meeste stemmen
van het publiek bemachtigd en daarvoor werd ze feestelijk
beloond.
De Edison is de oudste
muziekprijs in Nederland en bestaat uit een bronzen beeldje
van Pieter d'Hont. Ook vanuit de Antillen hadden veel mensen
via internet op Tania hun stem uitgebracht. Tijdens het gala
in het Concertgebouw werd de winnaar van de Publieksprijs
bekendgemaakt. Kross was duidelijk erg blij met de prijs:
"De cirkel is rond, vorig jaar was ik hier als beginnende
artiest en nu zo'n prijs mag ontvangen. Het is een erkenning
dat je zo'n reactie krijgt op je werk." Ze bedankte ook de
mensen op Curaçao die massaal op haar hebben gestemd.
En niet alleen de winnares
zelf was blij. Ook haar ouders en de aanwezige prominente
landgenoten uit de Antillen waren dat. Premier Emily de
Jongh-Elhage zat in de zaal, evenals gevolmachtigd minister
Paul Comenencia. "Het is een hoogtepunt voor de Antillen dat
wij positieve mensen, talentvolle mensen hebben," zei De
Jongh, die ook zelf heeft gestemd. Volgens haar vader heeft
Tania erg hard geknokt en heeft zijn dochter een enorme
drang om haar doel te bereiken: "Soms zeggen we: neem een
beetje gas terug. Tot nu toe heeft ze al haar doelen
bereikt."
Zelfs de minister van
Koninkrijksrelaties, Alexander Pechtold, was trots: "Het is onze Tania
Kross. Zij is het goede nieuws uit Curacao en dat hebben we hard nodig.
Het beeld in Nederland over de Antillen is eigenlijk alleen maar
negatief. Het is belangrijk om te laten zien dat er dingen zijn die ons
binden. Cultuur is daarvoor het middel. Als je haar hoort dan mag het
hele Koninkrijk trots zijn." Pechtold vindt dat het zijn taak is uit te
stralen dat hij veel geeft om de Antillen.
Radio Nederland
Wereldomroep, Tanja Fraai 1 juni 2006
Mezzosopraan Tania Kross is woensdagavond de winnaar geworden van de
Edison Klassiek Publieksprijs 2006. Het publiek koos van tien
genomineerden Kross' album 'Corazón' met klassieke Antilliaanse en
Latijns-Amerikaanse muziek als beste klassieke plaat van het afgelopen
jaar.
Spits, 31 mei 2006
Eén lied en dan weer
wegwezen, dat mag je van zangeressen eigenlijk ook niet verlangen.
Felicity Lott (Edison voor Schubertliederen, samen met begeleider Graham
Johnson) deed het toch en zo ook Tania Kross (winnares van de Edison
Publieksprijs; ze versloeg Wibi Soerjadi en Nigel Kennedy). Hun
heldenmoed kan niet voldoende worden geprezen.
Parool, Eric Voermans, 1
juni 2006
Mezzosopraan Tania Kross
is woensdagavond de winnaar geworden van de Edison Klassiek
Publieksprijs 2006. Het publiek koos van tien genomineerden Kross' album
'Corazón' met klassieke Antilliaanse en Latijns-Amerikaanse muziek als
beste klassieke plaat van het afgelopen jaar. Dit heeft de Edison
Stichting bekend gemaakt. Tania Kross, geboren op Curacao,
studeerde zang aan het conservatorium in Utrecht. Eerder kreeg ze de
eerste prijs van de Stichting Jong Muziektalent. Kross verzorgde ook een
van de vele optredens tijdens het Gala in Amsterdam. De
Amerikaanse sopraan Jessye Norman kreeg de Oeuvreprijs. Ongeveer
10.000 mensen hebben hun stem via internet of stemformulieren
uitgebracht.
persbericht Edison
Stichting d.d. 1 juni 2006, geplaatst in o.a. De Telegraaf, AD, Dagblad
van het Noorden, Haarlems Dagblad, AT5, kunst.plein.nl, Twentse Courant,
Planet, Trouw, NRC.nl, Volkskrant, Eindhovens Dagblad, Leeuwarder
Courant
Tania Kross wint
Publieksprijs Edison Klassiek 2006
Het zal niemand ontgaan zijn
dat op 31 mei de uit Curaçao afkomstige zangeres Tania Kross de
Publieksprijs Edison Klassiek 2006 gewonnen heeft met haar album "Corazón".
Een hoogtepunt in haar nog niet zo lange carrière.
Pleasure sprak kort met de verheugde Tania Kross.
Namens de Pleasure wil ik u
hartelijk feliciteren met deze prijs. Was u verrast ? "Ik
was sowieso verrast om genomineerd te worden. Ontzettend veel mensen,
ook van de Antillen, hebben daarna op mij gestemd. Om zoveel steun te
ontvangen geeft een erg goed gevoel."
U bent vooral bezig in de
klassieke muziek. Wat vindt u van hedendaagse muzieksoorten als
bijvoorbeeld hiphop en reggae ? "Mijn cd-kasten puilen uit, vooral
met funk. Blood Sweat & Tears vind ik leuk, maar ook hardrock en
metallic. De Red Hot Chili Peppers en Eminem, maar ook Puccini en Verdi.
En vrouwelijke vocalisten als Tracy Chapman en Sheryl Crowe. Zoals je
ziet, heb ik een zeer brede smaak. Het hoort ook bij mijn vak om van
alle muzieksoorten op de hoogte te zijn. Ik ben ook niet met klassieke
muziek opgegroeid, maar zoals de meeste mensen met Madonna en Michael
Jackson. Klassieke muziek ontdekte ik pas later."
Hebt u hard moeten knokken
om te komen waar u bent ? "Natuurlijk heb ik hard moeten
knokken, maar als ik een rechtenstudie had gevolgd, had ik ook hard
moeten knokken. Maar nu ben ik beloond met erkenning. En dat is
geweldig. Geweldig !"
U hebt zelfs een eigen
driedaags festival gekregen in Gouda. "Ja, het heet Krossin'Gouda en
is het eerste vocale festival in Nederland. Ik ben artistiek leider en
mag zelf programmeren wat ik wil. Dat is moeilijk, maar ik heb me weten
te omringen met de juiste mensen die me adviseren. Er is muziek voor
alle smaken. Ik geef zeven concerten in drie dagen."
We hebben gelezen dat u van
Ennia een donatie hebt ontvangen waarmee u het muziekonderwijs op de
Antillen wilt steunen. "Ik heb een zwak voor de jeugd. De kinderen op
de Antillen zijn vaak kansloos. Het is van belang om te investeren in
deze jonge mensen, zodat ze zelfvertrouwen krijgen. Via onderricht in
kunst en cultuur kunnen ze leren hun talenten te gebruiken."
Tenslotte willen we u vragen
of u het Antilliaanse eten erg mist in Nederland. "Nee, hoor, want ik
kan zelf koken".
Wat is uw favoriete
Antilliaanse gerecht? "Arros brua"
En wat is uw favoriete
Nederlandse gerecht ? "Witlof met ham en kaas uit de oven vind ik
heerlijk. En ik kan erg goed boerenkoolstamppot maken. Maar wel
aangepast, ik maar er krioyo saus bij".
Pleasure, Marianne
Stroband, juli 2006
Edison voor Tania Kross ??
Het wordt een spannende week in Nederland. De
Antilliaanse zangeres Tania Kross maakt namelijk zeer grote kans om op
31 mei in Amsterdam de ‘Edison Publieksprijs 2006’ in de wacht te
slepen. Tania Kross is een van de kandidaten, naast grootheden als
Cecilia Bartoli, Nigel Kennedy en Angela Gheorghiu,
Tania is genomineerd vanwege haar debuut cd Corazón. Juist omdat Tania
zo eigenwijs was om erop te staan om op deze debuut cd haar Antilliaanse
roots te presenteren, zou het geweldig zijn, als deze bekroond zou
worden met een Edison. Dat zal een enorme uitstraling hebben op het hele
culturele leven van Antillen.
Het Antillenhuis hoopt en verwacht goed nieuws op 31 mei. Om deze reden
zullen de Antilliaanse Minister-president, mw. Emily de Jongh-Elhage, en
de Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen, Paul Comenencia,
in de zaal van het Concertgebouw in Amsterdam aanwezig zijn.
De show wordt live uitgezonden door de televisieomroep AVRO. Op dit
zelfde gala vorig jaar verving Tania last minute diva Angela Gheorghiu.
Het zou geweldige bekroning zijn, als Tania dit jaar een eigen Edison in
ontvangst zou mogen nemen naar aanleiding van haar debuut CD Corazón. Op
Tania’s website www.taniakross.com zijn fragmenten te beluisteren van
componisten zoals Emilio Prudencia, Xavier Montsalvatge en Enrique
Granados.
Tania was vorige maand nog te zien bij De Nederlandse Opera als Lola in
Cavalleria Rusticana. Op 22, 23 en 24 juni presenteert Tania haar eigen
muziekfestival in Gouda, Krossin’Gouda (www.krossingouda.nl In augustus
en september zal Tania aria’s van Carmen zingen met het Residentie
Orkest, en debuteren bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest olv Valery
Gergiev.
Caribseek, 29 mei 2006
|
 | Kurt Weill: Die Sieben Todsünden;
Nederlands Blazersensemble, Muziekgebouw aan 't IJ, and other
Dutch theaters, with Theo Loevendie, Egidius Kwartet, Def P, e.a.,
April 2006 Tussen deze
(....) onderdelen stond het hoofdprogramma als een huis. In 'Die Sieben
Totsünden' tonen Brecht en Weill de kleinburgelijke kijk op luiheid,
trots, woede, onmatigheid, lust, hebzucht en jaloezie. De hoofdpersoon
Anna (verdeeld over Anna 1 en Anna 2) verlaat haar broers en ouders om
in zeven Amerikaanse steden geld te verdienen. Anna 2 bezwijkt steeds
voor een doodzonde, en de praktische Anna 1 redt haar daar dan uit. Maar
dat leidt niet tot een gelukkig bestaan.
De mezzosopraan Tania Kross met haar
donkere wat hese stem bleek de ideale zangeres voor de rol van Anna 1.
In spijkerbroek en t-shirt, voorzien van een forse boodschappentas, trok
ze er op uit. Op haar gezicht de cynische wie-maakt-mij-wat-blik die
haar armoede en ellende moest verbergen, in haar stem alle nucances
tussen trots en moedeloosheid. In haar eentje droeg ze de voorstelling
vanzelfsprekend.
Trouw, Sandra
Kooke, 25 april 2006
Een musicus die nog wel in het werk
omkomt is mezzosopraan Tania Kross. Zij vervult de hoofdrol tijdens de
uitvoering van Weills 'Die Sieben Totsünden' samen met danseres
Raphaëlle Delaunay. Maar Kross beseft terdege dat ze zich in een
uitzonderingspositie bevindt. "Als jonge beginnende zanger krijg je nog
maar weinig kansen. Ik heb nog kunnen debuteren bij het Noord-Hollands
Philharmonisch, maar dat orkest bestaat inmiddels ook niet meer." Voor
'Die Sieben Totsünden"vormen zangeres Kross en danseres Delaunay een
bijzonder tweespan dat dezelfde persoon Anna vertolkt."
Brabants Dagblad, Mark
van der Voort, 20 april 2006
Voor Tania Kross, de
beweeglijke mezzosopraan uit Curaçao, voerde het pad deze maand van de
Matthäus Passion naar Kurt Weill. Van het verheven Erbarme dich gaat het
naar de brutale van "Die Sieben Totsünden". Want in dat laatste stuk
staat zij nu bij het Nederlands Blazers Ensemble (NBE) centraal.
Klassieke vocalisten kunnen lelijk onderuit gaan wanneer ze Kurt Weill
uitvoeren. Tania Kross trapt niet in die val. Met haar flair en haar
uitstraling van wie-doet-me-wat weet zij zowel het cynisme als de
overmoed in de muziek van Weill en de teksten van Brecht prima over te
brengen.
De Gelderlander, Aad van
der Ven, 24 april 2006
Alt Tania Kross draagt de
voorstelling: Weills muziek zit haar als gegoten, en ze beweegt zich ook
nog eens beter dan .......
Volkskrant,
Frits van der Waa, 25 april 2006 |
|
 | P. Mascagni: Cavalleria Rusticana,
Nederlands Philharmonisch Orkest, conducted by Carlo Rizzi, direction
Guy Joosten, with Carol Vaness, Zoran Todoovich, Zeljko Lucic (and
Dennis O'Neill, Ana Maria Martinez in Pagliacci)
Tania Kross est parfaite en Lola,
.......
Opéra, Rudi van den
Bulck, Mars 2006
La joven mezzo, Tania Kross, cantó por
primera vez de forma admirable el papel de Lola ......
Scherzo, Paul Korenhof,
avril 2006
Originaire de Curaçao, Tania Kross,
ourtre la physique de l'emploi, fait valoir en Lola son mezzo chaud.
Luxemburger Wort, Jean
Lucas, april 3, 2006
Pekne sfarbeným mezzosopránom z
zaspievala part Loly Tania Krossová.....
Hudobný Život, Pavel
Unger, april 2006
Vocally and visually,
Tania Kross certainly made an impression, but her Lola was quite over
the top.
Opera, May 2006
Vocaal mag de productie er zijn.
(....) Tania Kross is met haar sensuele presence een exemplarische Lola.
NRC
Handelsblad, Kasper Jansen, 7 maart 2006
Lola Kross ziet eruit als het ideale,
jonge liefdesdier - pronte boezem, diep gedecolleteerd, stout fluitje in
de hand, verleidelijk Antilliaans buikdansje.
Financieel Dagblad, Jurgen Vis, 25
maart 2006
Verder alleen maar vocale kanonnen, en
die heb je ook echt nodig in deze veristische opera's waar een
gepassioneerde schreeuw het soms moet overnemen van harmonieus gezang.
(...) Tania Kross maakte haar debuut bij DNO en deed dat met zoveel
overtuiging dat de rol van Lola (ook dankzij Joosten's visie) ineens een
heel belangrijke werd. Elke keer als Kross vanachter de coulissen
verscheen, bruiste het op het toneel.
Trouw, Peter
van der Lint, 8 maart 2006
De Nederlandse mezzo Tania Kross maakt
een hups DNO-debuut als onnavolgbaar lichtzinnige Lola.
Volkskrant,
Roland de Beer, 8 maart 2006
Deze Cav/Pag is in alle opzichten een
muzikale triomf (....) en in beide casts is geen zwakke stem te vinden.
(....) Hij (Zjelko Lucic als Alfio) krijgt gezelschap van een prettig
lichtzinnige Tania Kross.
Het Parool,
Erik Voermans, 7 maart 2006
Überzeugend war auch das DNO-Debüt
einer anderen jungen holländischen Sängerin, das der Mezzosopranistin
Tania Kross. Sie gab der Nebenrolle der Lola karibisches Feuer,
Star-Appeal und leuchtende Töne.
Klassik.com,
Kevin Clarke, 7 maart 2006
Tania Kross ontpopte zich naast hem (Zoran
Todorovic als Turrido) in haar debuut bij het nationale operahuis als
een waar podiumdier.
Noordhollands
Dagblad, Hans Visser, 8 maart 2006 |
|
 | "Ik ben toch zo'n lief meisje"
Tania Kross is bij De Nederlandse Opera
haar zoveelste femme fatale
Amsterdam - "Nou ben ik zo'n lief meisje
en toch vragen ze me altijd een vrouw te spelen die mannen tot
catastrofale daden brengt". Tania Kross giert het uit van pret,
alsof de sprankelende taal van haar ogen nog niet genoeg zegt. Ze heeft
gelijk. Neem nou de rol van Lola in 'Cavalleria Rusticana', waarmee ze
maandag debuteert bij De Nederlandse Opera. "Daarin laat ik twee mannen
om mij vechten, wat dan eindigt met een moord. Ach, het zal wel
typecasting zijn."
De carrière
van de op Curaçao geboren mezzosopraan is nog kort, maar ontwikkelt zich
snel en glansrijk. Ze won grote prijzen, zong met regelmaat bij de
Nationale Reisopera en zong twee jaar hoofdrollen bij de opera van
Hannover. "Prachtig, maar optreden bij De Nederlandse Opera in het
Amsterdamse Muziektheater staat op een lijn met bijvoorbeeld Covent
Garden in Londen."
De opera 'Cavalleria Rusticana' van
Mascagni, een oude 'meezinger' uit het genre, wordt gespeeld in
combinatie met 'Pagliacci' van Leoncavallo, ook al een verhaal dat
eindigt met een crime passionel. Twee korte verhalen die spelen in een
Italiaans dorp. Vandaar dat de meeste operahuizen beide stukken
combineren tot een programma.
Roddels
"Die twee verhalen spelen in dorpjes
zoals je die ook vindt in Nederland en op Curaçao, waar ik vandaan kom.
Kleine gemeenschappen waar iedereen elkaar kent, met z'n geijkte roddels
en vrouwen die geheime verhoudingen hebben die op den duur toch
uitkomen. Ook Lola is zo'n vrouw die het allemaal niet uitmaakt wat ze
veroorzaakt, zolang zij zich maar amuseert." Het is geen toeval dat zij
de gevaarlijke Lola zingt. Een paar jaar geleden had ze bij de Opera
Studio de titelrol in 'Carmen', in de regie van Pierre Audi, artistiek
leider van De Nederlandse Opera. "Daar merkte ik wat persoonsregie was.
Ik was geen uitdagende cliché Carmen met een roos in de mond, maar een
'levensgevaarlijke vrouw die ook haar kwetsbare kanten toonde'. Daar
verlegde ik mijn grenzen. Naar aanleiding daarvan ben ik gevraagd voor
deze rol en er komen er meer".
Ze heeft net een tournee achter de rug
langs een aantal grote concertzalen. "Wat een ervaring en wat heb ik het
daar goed gehad. Van elk theater waar ik zong, stuurde ik een
ansichtkaart naar mijn broer op Curaçao. Van Carnegie Hall in New York
tot de Philharmonie in Keulen. In Salzburg zou ik zingen in het
Mozarteum, maar op datzelfde moment zou daar buiten een blazersensemble
spelen. Uit vrees voor geluidsoverlast mocht ik optreden in het huis
waar Mozart is geboren. Ik moest me daar verkleden in de slaapkamer, het
voelde net alsof ik niet alleen was.... Voor zover ik van Mozart op de
hoogte ben, geloof ik dat hij zich daar best zal hebben vermaakt".
"De kamer waar ik optrad, zat propvol mensen, maar wat was dat leuk. Je
moet dan natuurlijk ook iets van Mozart zingen. Wel lastig, omdat ik dat
repertoire niet zo goed ken. Ik zong zoals ik dacht dat het bij Mozart
zou passen: een beetje speels en dat werkte. Het publiek reageerde
fantastisch."
Echt, ik weet niet zoveel van klassieke
muziek. De zoveelste symfonie van Sjostakovitsj herken ik niet. Dat is
iets voor de liefhebbers. Ik vertel mijn eigen verhaal. Als je de juiste
strot hebt en het zit in je bloed, dan komt dat verhaal blijkbaar over.
Ik maak dan ook geen onderscheid tussen licht en klassiek. Ik begrijp
zelfs dat veel mensen van techno houden. Dat steeds maar repeterende
ritme heeft iets van een mantra en het is op zich niet veel anders dan
het Kyrie uit het requiem van Mozart. ". "Onderscheid maak ik in
juni ook niet op mijn eigen festival 'Krossin'Gouda'. Daar combineer ik
beelden kunst en zang in allerlei stijlen met elkaar. Het moeten
optredens worden met een knipoog voor mensen die een echt concert te
veel van het goede vinden. Ik hoop dat daar vooral jonge mensen op af
komen, want over 25 jaar is dat de generatie die concerten moet
programmeren. Die generatie moet je voeden, want het zou toch jammer
zijn als al die prachtige muziek zou verdwijnen." "Ik nodig wel eens
mensen uit, kennissen die nooit naar een concert gaan. Die zeggen dan
later vaak dat ze klassieke muziek alleen mooi vinden als ik het zing.
Juist voor die mensen kan opera heel mooi zijn, omdat daar zoveel
disciplines uit de kunst bij elkaar komen. Het is het 'plaatje' dat dan
werkt. Logisch, want er groeien nu heel veel mensen op met televisie,
voor hen horen beeld en muziek bij elkaar." Een soort mini-opera is 'Die
sieben Todsünden' van Bertold Brecht. Samen met het Nederlands Blazers
Ensemble, het Egidius Kwartet en een danseres gaat ze er in april mee op
tournee. Ik heb het werk van Weill en Brecht altijd prachtig gevonden.
Nu al zing ik vaak 'Surabaya Johnny". Dan put ik uit allerlei ervaringen
om te laten zien hoe dat meisje, dat ik dan speel, moet lijden, hoe
kwetsbaar ze is. Het zweet en de zeelucht uit het verhaal kun je ruiken,
het lijkt zelfs dan al een clip. Mijn moeder schrikt daar wel eens van
en dan zeg ik: "Mamma, het is maar een spel".
Ach, dit is zo'n bijzonder vak. Ik kan
hier zo van genieten, als ik straks met de opera op het toneel sta en ik
voel de vloer onder mijn voeten trillen, zodra het orkest daar beneden
begint te spelen. Naar een opera kijken en luisteren is heerlijk, maar
er aan meedoen is nog mooier.
Noordhollands
Dagblad, Hans Visser, 3 maart 2006
|
|
 | Mattheuspassie: vertaling van Jan
Rot, uitgevoerd door Residentie Orkest en Residentie Bach Koor olv. Jos
Vermunt, Deutsche Grammophon, DG 4769164.
Jan Rot "hertaalde" de Matthäus Passion
van Bach tot de Mattheuspassie van Bach en Rot in opmerkelijk vrijzinnig
Nederlands. (....) Maar bij de vele solopassages van de Verteller
(Marcel Beekman), Jezus (Marc Pantus), Petrus en Pilatus (Pieter
Hendriks) en anderen komen helder door. Tien solisten zijn er zelfs,
onder wie Tania Kross.
NRC
Handelsblad, Kasper Jansen, 16 maart 2006
|
|
 | Hoezenpoezen, interview with Paul
Popma, head of Marketing Of Universal (including the Philips label)
about Corazón, Tania's debut album, Cultureel supplement
Over zangeres Tania Kross is ook heel
lang nagedacht. Foto Erwin van Erwin Olaf, tikje ondeugend, ze kijkt je
aan, ze vreet je op. Was succes, is veel gebruikt.
NRC
Handelsblad, Kasper Jansen, 10 maart 2006
|
|
 | Drei denkwürdige Debüts |
Aus den Niederlanden gibt es drei Debüts
zu vermelden, die allesamt fulminant ausfielen. (.....) Im Rahmen der "Andreas
Chenier"-Aufführung debütierte auch eine andere holländische
Sängerin: Tania Kross. Auch wenn sie nur die kleine Rolle der Bersi sang,
fiel sofort auf, dass man es hier ebenfalls mit einer Ausnahme-Stimme
und (was noch wichtiger ist) einer Ausnahme-Persönlichkeit zu tun hat.
Der 1976 in Curaçao geborene quirlige Mezzo gab wenig später auch sein
DNO-Debüt in Cavalleria Rusticana, als Lola. diese Nebenrolle
wurde bei Kross mit soviel karibischem Feuer ausgestattet dass ie teils
wie die eigentliche Hauptdarstellerin werkte (zugegebenermaßen in einer
viel zu vulgären Art, die in keiner Weise zur Handlung passte -
was aber angesichts einer sowieso lächerlichen Regie von Guy Joosten
nicht weiter störte). Von Tania Kross darf man für die Zukunft einiges
Erwarten.
Orpheus, Kevin Clarke,
August 2006
|
 | Night of the Stars, Scheveningen,
Kurhaus, benefietgala tbv de Fullbright Scholarships
Het festijn met Amerikaanse muziek, The
Young Sinatras, operazangeres Tania Kross, 'Charity' Joe Piscopo en de
band van Hans en Candy Dulfer deed iedereen genieten.
De Telegraaf,
Stan Huygens, 8 februari 2006
|
|
 | Umberto Giordano: Andrea Chenier:
Berse: Radio Kamer Filharmonie en Groot Omroep Koor olv Giuliano
Carella, ZaterdagMatinee 28 januari 2006
Alleen al in het eerste bedrijf is een
estafette van sferen, kleuren en effecten. Van de door mezzo Tania Kross
vol en ontspannen gezongen scène met kamenierster Bersi - een van de
vele mooi gezongen kleine rollen in deze matinee - tot het feest van de
Gravin, waar de adel het nog nèt gezellig heeft.
NRC
Handelsblad, Mischa Spel, 30 januari 2006
|
...terwijl de
kleinere rollen zonder uitzondering riant waren bezet.
Telegraaf, Eddie
Vetter, 30 januari 2006
|
 | BLVD: De grote lijst van 100
veelbelovende vrouwen 2006
De Diva's
Tania Kross (29). A chance of a
lifetime. Op het laatste Edison Gala weigerde de nukkige Roemeense
diva Angela Gheorghiu op te treden - madame stond niet prominent genoeg
op het affiche - en dus werd in allerijl vervanging geregeld. De
onbekendere Tania Kross stal vervolgens de show. Het was toch al het
jaar van Kross: haar debuut album Corazón, een swingend, album waarop ze
haar Antilliaanse roots niet verloochent, werd lovend ontvangen. Ook
werd ze dit jaar verkozen tot Rising Star van het Concertgebouw
Amsterdam. In maart debuteert ze bij De Nederlandse Opera met de rol van
Lola in Mascagni's Cavalleria Rusticana. Dus wie heeft het nu nog over
Angela Gheorghiu ?
BLVD,
Femke van Wiggen, december 2005
|
|
 | Libelle : 20 mensen, 20 verhalen,
kerstspecial
Tania Kross brak door als operazangeres
"Dat juichen, dat applaus: alsof je
elke dag jarig bent"
"Zingen maakt me gelukkig. Een van
mijn zangdocentes gaf me ooit het advies mijn mond pas open te doen als
het eruit móet, als ik echt niet meer anders kan. Ik probeer mijn
liederen te brengen vanuit de diepte. Ik ben van nature een blij en
opgewekt mens, maar ik moet vaak zingen over verdriet, pijn en weemoed.
Ik ken dat niet zo in mijn eigen leven, maar ik kan goed invoelen. Ik
heb een hoop drama van mezelf. Bovendien heb ik die theatrale,
lichamelijk kant die bij het zingen komt kijken jarenlang getraind met
flamencodansen. De traditionele Spaanse dans is zeeraards en langzaam.
Dat komt op het podium zeer goed van pas. Als je goed beweegt, praat je
in feite met je lichaam. Dat is waar ik goed in ben. Toen ik aan het
begin van mijn studie voor de eerste keer een concours won, zei mijn
zangdocente na afloop: "Heel leuk gedaan, Tania, maar de volgende keer
ga je echt zingen. Dan zorg je ervoor dat je zang net zo goed is als je
performance, want daarom heb je nu gewonnen." Ze had gelijk. Ik won op
mijn flair. Mijn stem was nog een 'ruwe diamant'. Met alleen een goede
stem haal je de top niet. Goede zangers moeten beschikken over het hele
pakket: een dijk van een stem, uitstraling op het podium, en een
eindeloos geduld.
Opgroeien op een eiland
Ik had al besloten dat ik zanger zou
worden toen ik zes was. Niemand behalve mijn ouders geloofde erin.
Natuurlijk vond mijn familie in Curaçao
het allemaal prachtig wat ik presteerde. Maar waarom zou een gewoon
meisje van Curaçao het kunnen maken in Nederland ? Het werd niet gezegd,
maar ik zag de mensen denken: je kan het hier wel aardig doen, maar denk
je nou werkelijk dat er iemand in Nederland op jou zitten te wachten ?
Het is logisch dat dat werd gedacht.
Curaçao kent geen
operacultuur. Ik kreeg niet eens een beurs voor het conservatorium,
studiefinanciering krijg je alleen als je rechten of economie gaat
studeren. Maar ik heb er altijd in geloofd. Ik had mijn zinnen gezet op
het conservatorium in Utrecht. Ik was ervan overtuigd dat het zou
lukken. Terwijl ik nog op Curaçao
woonde, kende ik de plattegrond van de stad al uit mijn hoofd, en wist
ik welke bus ik waarnaartoe moest nemen.
Overal thuis
Dat doorzetterige heb ik
altijd gehad. Ik wil ontdekken en onderzoeken, waar ik ook ben. Ook dat
is een prettige eigenschap in dit vak. Ik reis veel, slaap de helft van
de tijd in hotelbedden, maar ik voel me altijd thuis. Ik ben een
zigeunerin die gaat waar de opera haar brengt. Ben ik op Curaçao,
dan geniet ik van mijn familie, van zon, zee en strand. Ben ik in
Nederland, dan geniet ik van mijn man, van de lessen en het Amsterdamse
leven en ben ik in Berlijn, dan is het onbekende leven daar weer
geweldig ! Heimwee ken ik niet.
Achterstand en voorsprong
Toen ik op mijn zeventiende
in Utrecht kwam, was de grootste schok de totale gestructureerdheid van
Nederland. Zelfs de bomen staan hier keurig op een rij ! Maar ik ontkwam
er niet aan zelf ook structuur aan te brengen in mijn leven. In bepaalde
opzichten liep ik achter bij mijn Nederlandse klasgenoten. Voor de
vakken in taal en declamatie haalde ik tienen - ik heb een talenknobbel
en spreek vijf talen vloeiend - mar ik had nog nooit gehoord van
'analyse vormleer' en 'harmonie contrapunt'. Ik moest bewijzen wat ik
waard was. En : héél hard studeren. Docenten waren het niet over me
eens, het was maar de vraag of 'dat Kross-meisje' de achterstand
kon inhalen. Toch heeft het feit dat ik van Curaçao
ben ook voordelen. Ik ben in staat om op een volstrekt eigen manier te
vertolken. Die eigenzinnigheid is misschien een karaktereigenschap, maar
zeker ook inherent aan opgroeien op een eiland, waar opera onbekend is.
Zingen voor de Koningin
Dit jaar wordt ook wel het
jaar van de doorbraak genoemd omdat het grote publiek me langzaam leert
kennen. Ik heb prachtige rollen gehad, mijn eerste cd Corazón is
uitgekomen, ik heb een concert gegeven bij de uitreiking van de Edisons,
heb gezongen tijdens het staatsbezoek van Koningin Beatrix aan de
Nederlandse Antillen. En toch heb ik nog steeds het gevoel dat ik aan
het begin sta. Mijn stem zal op haar best zijn als ik 45 á 50 jaar ben.
Voorlopig kan ik nog heel veel leren en me ontwikkelen. Dat is een
heerlijk vooruitzicht.
Sterallures en witte rozen
Er zijn mensen die denken
dat ik door al dat succes sterallures heb gekregen. Dat ik er als een
echte diva op sta witte rozen in mijn kleedkamer te hebben. Dat is niet
zo. Ik ben nog steeds wie ik ben. Deze stem, deze echtgenoot, dit leven:
tien jaar geleden droomde ik daarvan. Dat het werkelijkheid is geworden,
komt doordat ik een zondagskind ben, en omdat ik er hard voor werk.
Daarnaast ben ik gepokt en gemazeld. Ik heb dan wel bijna elk concours
gewonnen, maar ik heb ook veel kritiek gekregen. De jury is vaak
meedogenloos. Maar kritiek zet me juist aan tot nog harder werken.
Elke dag jarig
Hard werken en niet anders
kunnen, dát is wat me drijft. Plus het applaus natuurlijk. Optreden voor
duizend mensen brengt een enorme energiestroom op gang. Ik geloof er
heilig in dat je alleen maar krijgt als je kunt geven. Ik gééf als ik op
het podium sta en geniet daar heel erg van. Ik sta nooit
zenuwachtig tussen de coulissen te wachten tot ik op mag. Nee, het is
telkens alsof ik een feestje geef. En als je klaar bent, stat de hele
zaal voor je op en klapt je de hemel in. Dat juichen, dat applaus, dat
is zo héérlijk. Alsof je elke dag jarig bent. Toen ik twee jaar geleden
trouwde, hoefde ik niet per sé een waanzinnige feestjurk met ruches aan.
Die draag ik al vaak genoeg. |
Libelle, Marleen Janssen, 17 december 2005
|
 | recital (Monteverdi, Händel, Rossini,
Villa Lobos, Guastavino, traditionals), 't Staetshuys, Herengracht
Amsterdam, 18 december 2005, with Erik Slik, tenor, and Ernst Munneke,
piano
|
Huisconcert aan de gracht
Amsterdamse
regenten hadden in de zeventiende en achttiende eeuw de mooie
gewoonte thuis ontvangsten te geven. Deze tracditie is gelukkig in
ere hersteld door spelletjesmiljonairs Bart Schuil en Jan
Meulendijks, die in de Gouden Bocht van de Herengracht in hun
schitterend ingerichte Staetshuys regelmatig huisconcerten
organiseren.
Ongeveer zestig
gasten genoten van de op Curaçao
geboren mezzosopraan Tania Kross(29), die behalve Braziliaanse
liederen ook kerstliedjes ten gehore bracht. Zij betoverde iedereen
met haar volle stem, expressieve ogen en aanstekelijke, spontane
humor. "Zij spat van het doek", zo omschreef één van de gasten haar
optreden. Filmproducent Matthijs van Heijningen en modeontwerper
Frans Molenaar zagen in haar "een prachtige Carmen". Kross zingt
onder andere in het Concertgebouw, maar heeft ook al Carnegie Hall
in New York op haar naam staan. (...) Prachtig was Kross'
samenzang met de 23-jarige tenor Erik Slik, ook al zo'n
talent. Toen de genodigden werd gevraagd ook enkele stemmen voor hun
rekening te nemen, stokte de adem van de zangeres/cabaretière
Jasperina de Jong. "Ik ben overdonderd door hun talenten. Neen, ik
durf niet mee te zingen,"zei Jasperina, die bewonderend toekeek.
Maar Tania Kross is meer dan mezzosopraan. Zij is als artistiek
leider bezig met het eerste Antilliaanse operastuk, dat Tula heet.
Het gaat over een slaaf die in 1795 een mislukte opstand tegen de
Nederlandse overheersers leidde. Tula wordt gevangen genomen,
gemarteld en later onthoofd. "Het is heel goed operamateriaal.
Lekker dramatisch", lachte Kross. Zij zamelde tijdens het concert
geld in voor een bus voor kansarme kinderen op het Antilliaanse
eiland.
Het was een
mooie middag in het Staetshuys. Cultureel hoogstaand met een warme
kerstsfeer !
De
Telegraaf, Stan Huygens' Journaal,22 december 2005
|
 | Corazón,
Debut CD at Philips (Universal Music) 00289
4767609.
With Ernst Munneke (piano), Randal Corsen (piano), Ramon Valle (piano),
Matangi String Quartet, Esther Steenbergen (guitar).
|
De opmerkelijke eerste cd van de nieuwe ster aan het opera- en
liedfirmament belicht de lieflijke kanten van de
Latijns-Amerikaanse muze uit de twintigste eeuw. Het is allemaal
licht en plezierig, ideale toegiften voor na een substantieel
concert, muziek voor in de chique nachtclub. Als Antilliaanse voelt
Kross zich als een vis in het water. Ritmen die bij anderen
geforceerd of bestudeerd zouden klinken, schudt zij achteloos uit
haar mouw. In de snelle teksten blijkt haar groot komisch talent,
het plezier is ongeveinsd en hartveroverend. De gitariste Esther
Steenbergen, die zelf meespeelt, maakte enkele pakkende
arrangementen van ‘Canções tipicas brasileiras’ van Villa Lobos.
Kross laat in ‘Granados’ en ‘Mompou’ horen dat we ook in wat
zwaarder repertoire veel van haar mogen verwachten.
Financieel
Dagblad, Jurjen Vis, September 16, 2005
|
 | Opening of the Uitmarkt, the national
presentation of the new theater season, open air stage on Museumplein,
Amsterdam, live broadcast on national TV |
(Dolf) Jansen (....) presenteerde een
veelzijdig programma dat uiteenliep van diverse hiphop-nummers - soms
begeleid door een cellist en het gespierd spelendeswingorkest New Cool
Collective - tot en met een Kylian-choreografie van het Nederlands Dans
Theater en een expressief Antilliaans klaaglied door Tania Kross
NRC Handelsblad, Henk
van Gelder, August 27, 2005
|
 | Rising Star recital, accompanied by Ernst Munneke,
Salzburg Tanzmeistersaal (= Mozart's residence)
Liederreise durch drei Jahrhunderte
Tania Kross und Ernst
Munneke mit einer unkonventionellen Programmfolge im Tanzmeistersaal (Mittwoch,
15.6.2006)
16.06.05
Die breit gefächerte Palette
ihres Könnens legte Tania Kross den Zuhörern im Tanzmeistersaal des
Mozart Wohnhauses zu Füßen. In fünf Sprachen, darunter fast akzentfreiem
Deutsch, umspannte sie einen Zeitraum vom Jahr 1642 bis 1951, von
Monteverdi bis Strawinsky. Kein inhaltlicher oder musikalischer roter
Faden war hier angestrebt, vielmehr war das bunt gewürfelte Programm ein
Wechselbad der Stile und Ausdrucksmöglichkeiten und auch bewusst eine
stete Kehrtwende zwischen fröhlich und nachdenklich, unbeschwert und
beseelt, lyrisch verhalten und frivol kokett, dramatisch und bravourös.
Damit zeigte die niederländische Mezzosopranistin, geboren in Curacao
auf den Antillen, die ganze Vielfalt ihrer stimmlichen und
darstellerischen Fähigkeiten und landete einen Volltreffer beim Publikum.
Von ihrem schelmischen Augenausdruck, ihrer bewegten Mimik, ihrer
Präsenz und nuancenreichen Gestaltung jeder Musiknummer fühlte sich
jeder einzelne im Auditorium persönlich angesprochen, wie es schien.
Die Stimme ist von
dunkel-gesättigtem Samttimbre, Technik ist bei ihr selbstverständliche
Voraussetzung für die musikalische Ausdrucksvielfalt. Sie spielt mit der
Stimme, kann mit ihrem Instrument alles machen, was sie will. Sie ist
eine Opernsängerin, die sich aber auch bestens im Lied bewährt, aber vor
allem ist sie ein Theatervollblut, eine Stimmdarstellerin, die jedes
Wort auslotet und gut artikuliert gesanglich einfärbt.
In Mozarts „Der
Zauberer“ schelmisch naiv, wird bei Hugo Wolfs Liedern aus dem „Italienischen
Liederbuch“ der Schalk koketter. Eselslaute simuliert sie, wenn sie „das
Ständchen eines Esels zög ich vor“ preisgibt, um dann siegesgewohnt mit
den zehn Liebhabern in Castiglione in „Ich hab’ in Penna einen Liebsten“
zu spaßen.
Eine andere Stimmung
dann bei den spanischen Gesängen von Xavier Montsalvatge, vielschichtig
auch hier, mal zart besaitet in „Cancióón de cuna para dormir un
negrito“, um dann „Canto negro“ wie ein Chanson vorzutragen. Ganz
Chansonette und sexy girl ist sie bei den Kurt Weill Gesängen „Surabaya-Johnny“
und I’m a stranger here myself“. Sie überrascht immer wieder mit einer
neuen Facette und präsentiert sich als Multitalent und Entertainerin,
aber bleibt stets kultiviert in der gesanglichen Wiedergabe.
Obwohl sie „Disprezzata
Regina“ aus Monteverdis “L’incoronazione di Poppea” mit blühender
Opernstimme singt und eine dramatische Szene vorspielt , weiß sie um die
stilistischen Unterschiede und Feinheiten und bringt sie mit ein. Dunkle
Liebesklage einer traurig Verliebten stimmt sie an in „La maya y el
ruisenor“ von Enrique Granados. Virtuose Koloraturgeläufigkeit
demonstriert sie bei Händels Sesto und Rossinis Isabella aus „L’italiana
in Algeri“. Und zum Abschluss zieht noch einmal alle Register als
umwerfende Baba aus „The Rake’s Progress“ von Igor Strawinsky.
Auf den Mann am
Klavier, Ernst Munneke, der hier nur am Stutzflügel seines Amtes waltete,
kann sich Tania Kross blind verlassen. Er beherrscht ebenso alle
stilistischen Unterschiede und ist nicht nur unterstützender Begleiter,
sondern korrespondiert gewandt und farbenreich mit den
Ausdrucksvarianten der Sängerin.
Bild: Elisabeth
Aumiller |
Musikkritik, Elisabeth Aumiller,
June 16, 2005
|
 | Luister, July/August edition, key
article : Jonge operazangers |
Lange tijd hadden jonge Nederlandse
operazangers weinig in de melk te brokkelen. Dankzij nieuwe opleidingen en
kleine operagezelschappen krijgen ze nu veel meer kansen en bestormt talent
als Tania Kross, Marcel Reijans en Cora Burggraaf de podia. Is Nederland een
operaland ?
For a long time young Dutch
opera singers didn't count for nothing. Thanks to new eduational
institutions and small opera companies they are now given much more
opportunities and conquer talents like Tania Kross, Marcel Reijans and Cora
Burggraaf the stages. Are the Netherlands an opera country ?
Luister, Paul Jansen, July/August
2005 |
 | Corazón,
Debut CD at Philips (Universal Music) 00289
4767609.
With Ernst Munneke (piano), Randal Corsen (piano), Ramon Valle (piano),
Matangi String Quartet, Esther Steenbergen (guitar). |

Reviews :
●●●●● (maximum score)
Vorige week, tijdens het Edison Gala,
kreeg Tania Kross opeens haar grote kans op tv. Ze verving Angela Georghiu,
de ridicule Roemeense prima donna die weigerde te zingen omdat ze te klein
op het affiche stond. Onze vrolijke Kross uit Curaçao had alleen al daarom
enorm succes. Ze zong wat van haar nieuwe cd Corazón en was hand in hand met
Thomas Hampson hartveroverend. Corazón, met zonnige liederen in
Spaans-Amerikaanse sfeer, zorgt al in de eerste seconde voor de goede
stemming. Kross, met haar glasheldere stem, wisselt tussen licht, luchtig,
zwoel, wellustig en wat zwaarmoedig, zoals in Guastavino's lied over de
roos, die wiegde in de armen van de treurwilg, maar werd meegenomen door een
vrolijk meisje, zodat de wilg nu treurt om zijn verloren liefde. En in
Granados' lied over het meisje en de nachtegaal horen we het vogeltje
kwinkeleren in de strot van Kross.
NRC Handelsblad, Kasper Jansen,
May 14, 2005
Score : 8
De exuberante, in Nederland opgeleide
Antilliaanse mezzosopraan Tania Kross maakte haar entree als het
schildknaapje Cherubini in Mozarts Nozze di Figaro, viel op in de Rake's
Progress van de Reisopera; ze debuteert binnenkort bij De Nederlandse Opera.
Ze heeft een glanzend goudbruin timbre dat ze niet alleen inzet voor het
klassieke mezzo-repertoire, maar ook voor de (zakelijk bijna verplichte)
crossovers met niet-westerse en lichte muziek. Daarbij is ze een
adembenemende verschijning. Reden voor platenmaatschappij Universal om het
exclusieve contract met Kross en het verschijnen van de eerste CD Corazón te
vieren met een feestje. De CD is ook een feestje om naar te luisteren.
Natuurlijk zijn de Caraïbische en Zuid-Amerikaanse liederen van Oswin 'Chin'
Behilia, Ernesto Lecuona en Heitor Villa Lobos haar op het lijf geschreven,
net als die van de Spaans/Catalaanse componisten Xavier Montsalvatge en
Federico Mompou. Maar hoe fraai ook, Kross is op deze eerste CD nog iets te
terughoudend en gepolijst. Slaapliedje, liefdesliedje, dansliedje - ze zingt
ze allemaal op dezelfde manier mooi.
De Volkskrant, May 26, 2005
score : 9
En opeens sta je als onschuldige
mezzosopraan uit Curaçao compleet in the picture. Een inderhaast geregeld
optreden tijdens het Edison Gala om nota bene een verongelijkte Angela
Gheorghiu te vervangen, een eerste cd en een exclusief contract bij een
gerenommeerde cd-maatschappij en in het komende seizoen ook nog een
interessante rol bij De Nederlandse Opera (Lola in Cavalleria Rusticana).
Geluk ? Natuurlijk niet. Haar prestaties op het conservatorium en bij de
Opera Studio Nederland, de brug tussen het conservatorium en de
beroepspraktijk voor zeer getalenteerde vocalisten, waren al opgevallen en
ook liefhebbers die de gelegenheid hebben gehad haar ergens te horen waren
direct gevallen voor haar stem, uitstraling, en zangplezier. Voor Kross is
het slechts de eerste bekroning van jaren hard werken en pure toewijding.
Het ekent haar dat ze op de solo-cd die ze als eerste Antilliaanse vocalist
met een exclusief contract bij Universal kon maken, gewoon haar eigen gang
gaat. De cd 'Corazón' is, zoals ze zelf aangeeft, een blauwdruk van haar
diverse wortels en invloeden. Kross en de cd-maatschappij hebben een risico
genomen door veel onbekend werk op de cd te zetten, en aan de andere kant
hebben ze gelukkig op safe gespeeld door alleen werken op te nemen die Kross
zeer na aan het hart liggen.Hierdoor komt haar flexibele mezzo met zijn
warmte en subtropische swing perfect tot zijn recht. Daarbij zijn de
'liedjes' van de Antillen (van Prudencia, Clemencia en Behillia) een
waardevolle toevoeging, want wij wat weten wij nu werkelijk van onze
zonniger koninkrijksdelen ? Maar ook in de iets bekendere werken van
Montsalvatge, Villa-Lobos, Mompou en Lecuona komt Kross over als een
zangeres met een enorme potentie die werkelijk klaar is voor het grote
mezzowerk. Dat ze daarbij kan rekenen op een leger fantastische musici dat
deze cd mede tot een groot feest maakt, is mooi meegenomen. Let niet op de
minder geslaagde en (in elk geval voor mij) niet bepaald uitnodigende
coverfoto, neem deze CD gewoon mee en geniet van deze Antilliaanse en
Latijns-Amerikaanse miniaturen.
Luister, PJ, July/August
2005
Tania Kross
Als een convoi exceptionel dendert Tania
Kross mijn kamer binnen. Poeh. De Antilliaanse zangeres (28) is niet alleen
fysiek een kolossale verschijning, ook haar artistieke inbreng vanaf cd
scheurt de gordijnen van de ramen. Kross toert momenteel als Baba de Turk
(!) met de Reisopera in Strawinsky's The Rake's Progress door het land, maar
haar wortels liggen wel degelijk in de Antillen. Daarom heeft ze haar
debuut-cd gevuld met hedendaagse muziek uit Curaçao en
dichtbij-import-liederen uit Brazilië, Cuba, Argentinië en Spanje. Daar zit
mooi spul tussen (Mompou, Granados, Villa Lobos, Behilia), maar ook veel
lokale leuk-voor-één-keer-nummers. Kross deert dat niet. Die giert haar
talent (gezonde mezzo, een beetje ruw, maar wel lekker gesausd) in dit
kijk-ikke-blij-repertoire vrolijk in het rond. Het Matangi Strijkkwartet,
pianisten Munneke, Corsen en Valle en gitariste Esther Steenbergen doen hun
stinkende best om er iets feestelijks van te maken. Maar het blijft
spatterend schuimplastic. Wachten dus op een échte cd van deze talentvolle
zangeres.
Limburgs Dagblad Wim
Doesborgh, May 19, 2005
Toppertje in de dop
ìììì (= maximum score)
Schitterende hoesfoto van mezzo Tania
Kross. Zelf expliceert ze dat ze met deze plaat 'bloot geeft wie en wat ik
ben'. Inmiddels mocht ze profiteren van het diva-gedrag van Angela Gheorghiu
die verstek liet gaan bij het Edisongala, maar La Kross heeft meer in huis.
Ze is er trots op een kind van Curaçao te
zijn. En op dit debuut doet ze wat weinigen aandurven: haar inzet noch haar
afkomst verloochenen. Ze deelt de schatten uit de gemixte muzikale
eilandencultuur met als juist uitgangspunt dat 'muziek muziek blijft'. Met
veel aplomb en de nodige rofia zingt ze de tange-traditional 'Nonze su
kantika die tambu' en de melancholische stukken van Oswin 'Chin' Behilia,
begeleid door pianist Randal Corsen en het Matangi String Quartet. Toppertje
in de dop.
Gooi- en Eemlander, John
Oomkes, May 20, 2005
De mezzosopraan Tania Kross heeft begin mei
weer een hoogtepunt aan haar nog prille carrière mogen toevoegen. Op het
Edison Gala weigerde de altijd nukkige Roemeense diva Angela Gheorghiu op te
treden - mevrouw stond niet prominent genoeg op het affiche - en Kross werd
in allerijl opgetrommeld. Meestal mag een organisatie zijn handen al
dichtknijpen als een vervanger niet de dissonant wordt van de avond, maar in
het geval van Kross heeft dezelfde organisatie de handen eerder van elkaar
gehaald. Deze Antilliaanse zangeres stal de show. Eindelijk de aandacht die
ze ook verdient, want Kross heeft toch al heel wat prijzen achter haar naam
staan. Wie luistert naar het swingende, klassieke album - nee, dat is geen
contradictie - Corazón, begrijpt waarom.
www.nobiles.nl |
 | Edison Gala, May 2, 2005,
Amsterdam, Concertgebouw Grote Zaal, live broadcast by NPS and AVRO.
Accompanied by Amsterdam Sinfonietta conducted by Otto Tausk |
Tania Kross : Xavier Montsalvatge : Cancion de cuna para dormir a
un negrito, and Canto negro
Tania Kross and Thomas Hampson : W.A. Mozart: Don Giovanni : Là ci darem
la mano
Marcel Reijans : Eduardo di Capua : O sole mio
TANIA KROSS WAS ER GELUKKIG WEL
Het was een leuk feestje, hoor, het Edison
Gala gisteravond in het Concertgebouw. Maar hoezeer de sterren van Thomas
Hampson en Janine Jansen ook straalden, in de wandelgangen ging het alleen
maar over de Diva Die Weigerde Te Komen omdat haar toet niet op de affiches
stond.
Maar het hoogtepunt kwam op naam van Tania
Kross, de prachtige Antilliaanse zangeres die de lacune van A.G. in allerijl
was komen opvullen. Mocht haar optreden naar meer hebben gesmaakt: ze is de
hele maand nog te bewonderen in Stravinsky's The Rake's Progress bij de
Reisopera.
Het Parool, Erik Voermans,
May 3,2005
DIVA ANGELA GHEORGHIU
NIET GEMIST BIJ DE EDISONS
Ook Tania Kross kan een
zaal bespelen. Zaterdag hoorde ze dat ze Gheorghiu kon vervangen. Zondag
studeerde ze een nieuw duet in en maandag stond ze op het podium van de
grote zaal liederen van haar eerste cd te zingen. Al nadrie innig
gezongen melancholieke noten (Canción de cuna para dormira a un negrito'
van Montsalvatge) hing de zaal aan haar lippen. Na het temperamentvol
gezongen 'Canto negro' van de componist was het feest. Vervolgens nam ze
Gheorghiu's plaats in in een duet met Hampson. In 'Là ci darem la mano'
uit Mozarts 'Don Giovanni' gaf ze op komische wijze gestalte aan het
naïeve boerenmeisje Zerlina. Hampson legde het er al een echte Don Juan
dik bovenop en eindigde de aria, olijk de zaal in kijkend, met een
innige kus. En zo bleek klassieke muziek toch amusement te kunnen zijn.
Trouw, Sandra Kooke,
May 4, 2005
Met Tania kross is GHeorghiu niet nodig
...Voor de Nederlandse/Antilliaanse
zangeres Tania Kross was de afzegging een cadeautje. Ze hoorde dit weekeinde
pas dat ze mocht invallen en in allerijl werden twee stukken van haar CD met
muziek uit haar Antilliaanse sfeer bewerkt voor het begeleidende
Amsterdam Sinfonietta; gisteren kon ze nog even repeteren met Hampson, wat
neerkwam op een indrukwekkende ervaring met een groot en innemend
kunstenaar. Dat het duet 'Là ci darem la mano' uit Mozart's opera Don
Giovanni was bedoeld voor bariton en sorpaan, maakte voor deze mezzosopraan
niet veel uit. "Ik stelde me in op de lichte stijl van een soubrette en het
lukte".
Wat kleurde de diepe, soepele bariton (van
Thomas Hampson) mooi bij de sprankelende zonnige stem van Kross! Het publiek
juichte op een manier waarvan Gheorghiu had mogen dromen, maar toen Hampson
na het duet dacht het applaus met haar te delen, moest hij Kross daarvoor
terughalen uit de coulissen. "Ik ging ervan uit dat het zijn applaus was op
zijn avond", zei ze na afloop; toen ze naast hem verscheen was duidelijk
voor wie het werkelijk was.
Marcel Reijans zorgde voor een zonnige
entree met 'O sole mio', een lied uit de jeugd van Marco Borsato, die daarop
de Edison Publieksprijs aan Janine Jansen uitreikte.
.... en niemand die zich nog afvroeg waar
Gheorghiu was gebleven
Haagsche Courant, Hans Visser,
4 mei 2005
Voor de jonge mezzo Tania
Kross is het een enorme meevaller dat Angela Gheorghiu haar naam te klein op
de affiches vond staan. Nu mag ze samen met Hampson het feest uitzingen met
het duetje Là ci darem la mano uit Don Giovanni, waarmee het tweetal aller
harten steelt. "Je mag van Kross verwachten dat ze binnen afzienbare tijd
ook een Edison-winnaar is", glimlacht presentator Roland Kieft in de
microfoon.
De Volkskrant, Frits van der
Waa, 4 mei 2005
Gheorghiu zal worden
vervangen door de Nederlandse mezzosopraan Tania Kross, geboren op Curaçao.
Zij zingt een nummer (i.e. twee) van haar nieuwe CD Corazón en samen met
Thomas Hampson het duet Là ci darem la mano uit Mozarts Don Giovanni.
NRC Handelsblad, 2 mei 2005
Debuut cd Kross nu al uit
"Ik houd zozeer van het
publiek dat ik de opnamen in de kerk maar leeg vond. Voor de grap vroeg
ik of ze een bandje met geapplaudisseer wilden opzetten", dat zegt de
Nederlandse mezzosopraan Tania Kross in het boekje van haar cd Corazón.
Tania Kross was afgelopen maandag de vervangster van de Roemeense
sopraan Angela Gheorghiu, die afmeldde omdat haar naam te klein op het
promotiemateriaal stond. Kross rook haar kans, betrad het podium en
imponeerde het publiek. Ook rascharmeur Thomas Hampson, die winnaar van
de Oeuvre-Edison, was onder de indruk, en gaf Kross na een Don
Giovanni-duet een zoen op de mond. Het publiek was door het dolle en de
platenmaatschappij Universal zag in dit succes voldoende aanleiding om
de debuut cd van Tania Kross vervroegd op de markt te brengen. Niet pas
over twee weken, maar nu al ligt Corazón in de winkels .
Viertact, 5 mei 2005 |
 | Universal signs Tania Kross on
|
Platencontract voor Tania Kross
Tania Kross (1976) heeft een exclusief
platencontract gesloten met Universal Music Nederland. De in Nederland
opgeleide en woonachtige Curaçaose Kross (vanaf vandaag bij de Nationale
Reisopera te zien en te horen als Baba the Turk in Stravinsky's 'The Rake's
Progress') heeft om te beginnen een cd gemaakt met liederen die met Latijns
Amerika te maken hebben. Een deel van het repertoire komt van Curaçao. De cd
komt volgende maand onder het label Philips uit. Het gebeurt nog maar zelden
dat een klassiek musicus een contract krijgt aangeboden. Vorig jaar sloot
violiste Janine Jansen een contract met Decca.
Trouw, 23 april 2005
| |