A  R  T  I  S  T    M  A  N  A  G  E  M  E  N  T

 

 

 

 

 

 

 one page up

Reviews and interviews Tania Kross  2000-2007

bullet Arie Antiche, presentatie van de CD, mmv Marietta Petkova, Amsterdam, 's Staetshuys, 3 november 2006

Zingend logeetje

Al een tijdje logeerde mezzosopraan Tania Kross bij Jan Meulendijks en Bart Schuil in hun museale Amsterdamse grachtenpand. "Een musicus als zij moet niet op een hotelkamertje zitten", zei Schuil gastvrij bij een kaarsenstandaard voor een van de 18e-eeuwse wandschilderingen. Deze avond gaf Kross, een rijzende ster bij De Nederlandse Opera, een concertje voor goede bekenden van beide muziekmecenassen, onder wie Trudy Derksen, Matthijs van Heiningen en Kamerlid Laetitia Griffith, die er een VVD-bijeenkomst voor liet schieten.  "Ik ben hier voor het eerst", zei Francois Charpin met een Frans accent. Hij is het voorbeeld van een balletdanser die wél een toekomst wist op te bouwen na zijn danscarriere, die immers altijd jong eindigt. "Ik maak nu kostuums voor Het Nationaal Ballet, waar ik vroeger danste." Modemaker Frans Molenaar kent hem goed. "Couturier", zo stelde Molenaar hem waarderend voor. Molenaar gaat zijn eigen kleding tonen bij de prestigieuze New-Yorkse kunsthandel Wildenstein.

Kross had inmiddels de sterren van de hemel gezongen, mede dankzij de betrouwbare begeleiding van toppianiste Marietta Petkova. Samen met dit bescheiden fenomeen nam ze de cd Arie Antiche op, die deze avond werd gepresenteerd. "Wie had gedacht dat het zo ver zou komen", verzuchtte Kross. "Het begon allemaal bij het Cristina Deutekom Concours", zei ze tegen de diva die haar naam aan het concours heeft gegeven. "Maar je bent er nog niet",  sprak La Deutekom.

De Telegraaf, Stan Huygens, 8 november 2006

bullet Arie Antiche,  mmv Marietta Petkova, cd Philips  00289428466

Iedereen die klassiek zang studeert, wordt vroeg of laat geconfronteerd met de Arie Antiche, letterlijk: oude aria's. Alessandro Parisotti (1835-1913) verzamelde eind negentiende eeuw een aantal opera-aria's van barokcomponisten en schreef daar nieuwe pianobegeleidingen bij om de pareltjes beter toegankelijk te maken. Zelf leverde hij ook een compositorische bijdrage en wel de schalkse aria Se tu m'ami, die hij onder de naam van Pergolesi publiceerde. 

Vanwege hun specifieke zangtechnische eisen vormen de in drie boeken gebundelde werken van Caldara, Marcello, Cesti, Pergolesi en anderen nog altijd geliefd studiemateriaal voor diva's in spe. Opnames van de Arie Antiche met piano zijn echter schaars en Tania Kross en Marietta Petkova voorzien daarom echt in een leemte. Kross weet haar volumineuze stem goed onder controle te houden en zet knappe prestaties neer. Expressie en virtuositeit gaan bij deze steeds populairder wordende mezzosopraan hand in hand. De altijd even initiatiefrijke pianiste Marietta Petkova tekent voor de gevoelig meeademende begeleidingen.

Maarten-Jan Dongelmans, 7 november 2006

Ik heb Tania Kross iets meer dan een jaar geleden voor het eerst ontmoet. Zij had net haar platencontract met Universal getekend en haar eerste cd, ‘Corazón’, met Antilliaanse liederen, opgenomen. Als een blok viel ik voor haar charmes, haar spontaniteit en haar waanzinnige uitstraling. Door haar warmte en ongekunsteldheid voelde het alsof wij elkaar al jaren kenden, en het interview veranderde algauw in een vriendschappelijk gesprek. Sindsdien is er veel gebeurd. Zo debuteerde ze bij de Nederlandse Opera als Lola in Mascagni’s ‘Cavalleria Rusticana’ en organiseerde ze haar eerste Festival, Krossin’ Gouda. Haar cd-debuut leverde haar de Edison Klassiek Publieksprijs op. Voordat ze naar Curaçao vloog om een beetje uit te rusten, dook zij de studio in om haar tweede, ‘Arie antiche’, op te nemen. Tijd dus voor een nieuw gesprek. Zij logeert bij goede vrienden in een monumentaal grachtenpand dat haar Nederlandse pied-à-terre is geworden. Ik bel aan en daar staat ze dan, mooier dan ooit, in een geweldige jurk en op hooggehakte slippers. Zwierig gaat ze voor naar een pracht van een kamer. Met een kan thee nestelt zij zich op de bank. ‘Waarom ‘Arie antiche’? Mijn eerste cd was een soort introductie: dit is Tania, met een heel apart repertoire. Op mijn tweede cd wil ik heel duidelijk laten zien wat ik kan, hoe ik mijn stem gebruik, wat al die jaren van harde studie hebben opgeleverd. Mijn vak is coloratuur-mezzo. Eerst wilde ik een cd maken met composities uit de Spaanse barok, maar algauw verwisselden we dat idee voor ‘Arie antiche’’. De aria’s uit de verzameling ‘Arie antiche’ stammen uit 17e en 18e eeuw, maar pas in de 19e eeuw werden ze door Alessandro Parisotti samen gebundeld. Een negentiende-eeuwse kijk op de Barok, is dat wat haar aantrekkelijk leek? ‘Ja, want daardoor komt de schoonheid van de stem heel mooi naar voren. Door zijn arrangementen heeft Parisotti zijn heel eigen visie op die werken gegeven. Die pak ik op, en daarop voortbordurend voeg ik er mijn eigen ideeën aan toe.’ Tania Kross wordt op de piano begeleid door Marietta Petkova, een pianiste die zij van tevoren niet kende. Hoe is die samenwerking verlopen? ‘Marietta is concertpianiste en daardoor was het een gok. Het kon totaal floppen, maar goddank klikte het geweldig. Ik geniet enorm van de manier waarop zij met muziek bezig is. Haar aanpak vind ik zo verfrissend! Zelf ben ik vrij dominant in wat ik muzikaal wil doen - als Tania rechts wil dan gaan we met zijn allen …. Met haar veranderde die houding. Ik ontdekte wat wij sámen kunnen doen, het werd een ‘samendans’, en ik vond het heerlijk. Zij is heel perfectionistisch, net als ik, en dat stimuleert. Ik vind dat je moet samenwerken met mensen die minstens zo goed zijn als jij, want die trekken je naar boven. Marietta is geweldig.’ Hoe ziet de toekomst eruit? Gaat Kross meer oude muziek zingen? ‘Nee. Ik vindt oude muziek prachtig en het is gezond voor de stem, maar ik wil zoveel mogelijk mezelf blijven en me nergens op vastpinnen.’ Volgend seizoen komt zij terug bij de Nederlandse Opera in twee opera’s van Monteverdi. Bij de Reisopera gaat zij ‘La cenerentola’ doen. Zijn opera-aria’s haar volgende cd project? ‘Wellicht wel … het zou logisch zijn, denk je niet’

Klassieke zaken, Basia Jaworski, oktober 2006

bullet
Tania Kross, mezzosopraan, Ernst Munneke en Randal Corsen, piano. Gehoord: 7 september in de Doelen (Jurriaanse Zaal), Rotterdam

Tania Kross, meer dan alleen een Rising Star

****

Op haar negentiende kreeg zij de aanmoedigingsprijs op de Rosa Ponselle Competition for the Vocal Arts. In het seizoen 2004/2005 was zij de ‘Rising Star’ bij het Concertgebouw. Dit jaar winnares van een Edison voor haar cd Corazón en een glanzend debuut bij de Nederlandse Opera in Cavalleria Rusticana. De carrière van de mezzosopraan Tania Kross vertoont komeetachtige trekken.

Het recital op donderdagavond in de Jurriaanse Zaal vormde een uitgelezen kans om Tania Kross nu eens volstrekt naturel te beluisteren, los van alle drukte en publicitair gedoe rond haar status als aankomende diva.

In liederen waar de melancholie vanaf druipt, zoals Tsjaikovski’s Geloof mij niet, mijn vriend. Ook leent ze haar warme mezzo aan In het zwijgen van de stille nacht en het wrange De soldatenvrouw van Rachmaninov, een andere ‘zanger van het droeve lied’.

Niet minder aangrijpend, maar in een heel ander muzikaal idoom, is La maja dolorosa van Enrique Granados, waarin zij schitterend wordt begeleid door Ernst Munneke. Het hoge register, waarin ze aanvankelijk wat onzeker klinkt, is intussen voldoende opgewarmd. Prachtige zang is te horen in vier liefdesliederen van Fernando Obradors. Vooral Del cabello más sutil is betoverend.

Na de pauze brengt zij, al even voortreffelijk begeleid door Randal Corsen, twee canciones van Ernesto Guastavino waaronder het ontroerende La rosa y el sauce. Daarna een rijke variatie aan liederen van drie Antilliaanse componisten: Oswin ‘Chin’ Behilia, René Clemencia en Emilio Prudencia.

Vooral in de muziek uit haar geboorteland Curaçao - soms vrolijk (Chuchubi), soms weemoedig - geeft Kross haar geheim prijs. Het is niet alleen haar stem, haar hoogst aantrekkelijke presentatie. Zoals zij zingt in Granados’ Het meisje en de nachtegaal: ‘No hay cantar sin amor’ - zonder liefde is zingen ondenkbaar.

Algemeen Dagblad / Rotterdams Dagblad, Ger van der Tang, 9 september 2006

bulletResidentieorkest conducted by Roberto Minczuk: Bizet : aria's of Carmen, performances in The Hague (Binnenhof Festival), Slotgrachtconcert De Haere, Olst, and Havenkomconcert in Almere

Zo werd het toch een  een sprookjesachtige muziekavond bij het prachtig uitgelichte kasteel, met het Residentie Orkest en solisten Kraayenhof, mezzospraan Tania Kross en tenor John Keyes.

De Telegraaf, Stan Huygens, 20 augustus 2006

Een geboren Carmen komt naar het Binnenhof

"Wat heb ik toch een mooi vak," roept mezzosopraan Tania Kross uit. "Ik doe alleen maar dingen die ik ontzettend graag doe." Ze is net terug van vakantie in haar geboorteland Curaçao en klaar voor een nieuw concertseizoen. Het belooft een mooi jaar te worden. Haar tweede cd verschijnt in september. Ze treedt op tijdens het Gergiev-festival in Rotterdam en in juni 2007 maakt ze haar debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest.

Deze week treedt Kross op tijdens het Binnenhof Festival samen met het Residentie Orkest en bandoneonist Carel Kraayenhof. Op het programma staan ook aria's uit Bizet's opera Carmen. Een partij die haar op het lijf geschreven is. Ze bezit er de juiste stem voor: donkerglanzend en met voldoende hoogte. En ze heeft haar uiterlijk mee. "Als een regisseur kan kiezen tussen mij en een lange blondine komt hij toch snel bij mij uit."

De mezzosopraan kan zich goed inleven in de rol van de vrijgevochten zigeunerin. "Ze is een vrouw van deze tij": ze weet en doet wat ze zelf wil."

Kross zong de rol van Carmen in 2001 al eens in een kamerbewerking van Peter Brook onder regie van Pierre Audi. Het was de meest ingrijpende belevenis uit haar zangcarrière. "Ik was nog heel jong en kwam net van het conservatorium. Daar was opeens Audi die een echte Carmen uit mij haalde. Ik kwam daar als een meisje en ging als een vrouw."

Voor Kross was het afgelopen seizoen een aaneenschakeling van hoogtepunten. Ze won een Edison. "Het is al zo gaaf om genomineerd te worden. En om hem dan ook nog te krijgen..... Vorig jaar viel ik tijdens het gala in voor Angela Gheorghiu. Nu stond ik daar om mijn eigen Edison in ontvangst te nemen." Ze maakte haar debuut bij De Nederlandse Opera als Lola in Mascagni's 'Cavalleria Rusticana'. "Een fantastische ervaring," vindt Kross. Ik ben blij dat ik daar mag terugkomen."

En ze kreeg haar eigen festival, 'Krossin'Gouda'. In samenwerking met museum goudA programmeerde ze een grensoverschrijdend cultureel feest waar opera, ballet, beeldende kunst en muziek samenkwamen. "Het organiseren van een festival leer je niet op het conservatorium. Als zanger ben je gewend dat anderen beslissen wat er precies moet gebeuren. Nu moet je opeens zelf bepalen hoe alles wordt ingevuld. En dat is leuk !"

Ondanks haar successen heeft Kross geen tijd en zin om op haar lauweren te rusten. "Ik wil me verder ontwikkelen". Ze is aangenomen bij de Cardiff International Academy of Voice, een organisatie die zeer getalenteerde professionele zangers ondersteunt bij hun loopbaan. Kross: "Ze coachen je bij het werk dat je zelf hebt verworven. Ze maken van goede zangers fantastische, spectaculaire zangers."

Algemeen Dagblad, Winand van de Kamp, 21 augustus 2006 

bulletPrima Donna met festival    -   mezzosopraan Tania Kross pakt uit met Krossin'Gouda

Ze won onlangs de Edison Publieksprijs en komende week opent ze haar eerste eigen festival. Nederland heeft er met mezzosopraan Tania Kross een nieuwe diva bij.

Nederland, pardon, het Koninkrijk der Nederlanden) heeft er een diva bij. Een prima donna met kroeshaar, een bruine heldin : mezzosopraan Tania Kross (29). Onlangs won ze de Edison Publieksprijs. Komende week opent ze haar eerste eigen festival : Krossin'Gouda. Waarom ? Omdat museumdirecteur Ranti Tjan me vroeg. Zijn enige eis was een kruisbestuiving tussen allerlei culturen en kunststromingen. Ik heb nog nooit een eigen festival geprogrammeerd, maar ik dacht, Kross, kom op. Gewoon doen."

Het resulteerde in een bont allegaartje van Johannes Brahms tot Astor Piazzolla. Kross zingt met het Jenufa Kwartet Ravel (m.z. Chausson) en liederen van haar bekende cd Corazón, en treedt op met de jazz trio's van Randal Corsen, en gitariste Esther Steenbergen. Er is zelfs een geënsceneerde opera : Humperdincks Hans en Grietje.

"Toen ik jong was, heeft iemand mij laten zien hoe mooi en fascinerend muziek en cultuur zijn", zegt Tania Kross. "Zo iemand wil ik ook voor anderen zijn. Daarom wilde ik ook graag een kinderproject. Voor deze Hans en Grietje we met kinderen van Studio 32 in Utrecht, de Muziekschool en de ballet- en dansstudio Gouda. Het wordt prachtig.  Helemaal zoals het hoort, met dansmeisjes in witte jurkjes en vleugeltjes. Ze was 17 toen ze in het vliegtuig stapte  van Curaçao naar Nederland en aanklopte bij het Conservatorium in Utrecht.

Ze was een groentje, dacht dat Schubert een schrijver was. Toch heeft ze dankzij zangtalent en uitstraling een duizelingwekkende entree in de klassieke muziek gemaakt.

Ze maakte indruk in de serie Jong Talent van het Concertgebouw en debuteerde onlangs bij De Nederlandse Opera. Haar agenda is bomvol, haar tweede cd verschijnt in september en met de eerste cd (Corazón) sleepte ze de Edison Publieksprijs in de wacht.

Niet in de laatste plaats dankzij haar Antilliaanse achterban.  Kross: "Op de Antillen kent iedereen mij. In diverse grote kranten heeft zelfs een advertentie gestaan dat mensen op mij moesten stemmen. Dat is massaal gedaan. Natuurlijk ben ik daar trots op, want op Curaçao geloofde niemand dat ik als Antilliaan in Nederland carriere zou kunnen maken. Ik laat graag zien dat er ook iets anders van de eilanden komt dan bolletjesslikkers en werklozen.

KrossinGouda 22 t/m 24 juni 2006   

Algemeen Dagblad, Oswin Schneeweiss, 17 juni 2006 

bulletTM, Theatermaker -  Manifesto's over het theater nu en later worden uitgesproken door theatergroep Wunderbaum, theatergroep DOX, muziektheatermaker Rik Elstgeest, stand-up comedian Jan Jaap van der Wal, zangeres Tania Kross, afstuderende toneelschoolstudent Fabián Santarciel (lichting 2006), danser/choreograaf Jens Van Daele

In het kader van het jubileum van TM is dit nummer volledig gemaakt door een 'nieuwe' generatie makers, dramaturgen en cultuurjournalisten. Met dit nummer willen wij laten zien waar onze leeftijdsgenoten in het theater mee bezig zijn. Zo interviewden we jonge regisseurs, dansers, mimers en dramaturgen. We lieten leeftijdsgenoten beschrijven waar volgens hen het theater, de opera en het cabaret de komende tien jaar naar toe moeten. En we vroegen de staatssecretaris van Cultuur en Media wat wij van haar en haar opvolgers kunnen verwachten. 

Voor iedereen opera

1. Open voor andere invloeden - Klassieke muziek zal minder ingekaderd willen zijn. Er zal een brug worden geslagen naar het grote publiek.

2. Klassieke concerten worden meer visueel - Door het gebruik van nieuwe technische mogelijkheden zal klassieke muziek gebruik kunnen gaan maken van beelden en andere technieken. Niet langer wordt er alleen gezeten en geluisterd. Er wordt ook gekeken. Dat gebeurt nu al en dat zal steeds meer gaan gebeuren.

3. De kunstenaar wordt ondernemer - Kunstenaars hebben de verantwoordelijkheid om klassieke muziek levendig te houden om haar te kunnen laten concurreren met de veelheid aan andere vrijetijdsmogelijkheden van het publiek.  Jonge makers gaan steeds meer zelf initiatief nemen om iets van de grond te krijgen en aarzelen niet om nieuwe visies in te brengen. Daardoor blijft kunst interessant voor een nieuwe generatie publiek.

4. Opera heeft de toekomst - Opera is multidisciplinair, waardoor alle nieuwe ontwikkelingen in andere disciplines vrij snel en makkelijk kunnen worden opgenomen. Opera zal steeds meer in de huidige tijd worden geplaatst en zal dynamischer worden. Er zijn steeds meer moderne voorstellingen met fantastische artistieke keuzes. Door het uitbrengen van opera's op dvd's zijn opera's minder vluchtig dan voorheen, en wordt de invloed ervan op de rest van de culturele wereld groter.

5. Opera op locatie - De voortschrijdende techniek maakt het mogelijk opera niet alleen  in het hoogdrempelige theater te brengen. Je kunt tegenwoordig overal een goeie akoestiek creëren, zoals gebeurde in de Westergasfabriek met de producties Rêves d'un Marco Polo en Raaff. Ook op een andere manier zul je opera dichter bij een ander publiek kunnen brengen, bijvoorbeeld door voorstellingen live op een scherm te vertonen. Dat gebeurde onder andere met veel succes met Don Carlo in het Oosterpark in het kader van het Holland Festival, en de opera's die in Central Park in New York worden gebracht.

6. Festivals worden belangrijker - Kunsten hebben elkaar nodig. Op festivals kunnen disciplines samenkomen en kunnen kruisbestuivingen plaatsvinden. Bovendien komt op festivals een meer divers publiek af. Zo kan een liefhebber van beeldende kunst geïnteresseerd raken in opera en een muziekliefhebber in theater.

7. Overheidssubsidie blijft belangrijk, maar is niet meer de enige levensader voor een kunstenaar - Reclame wordt een nieuwe outlet voor musici. Als de publieke omroep niet meer bestaat, zullen musici worden ingeschakeld door bedrijven. Ze krijgen met commercie te maken, maar krijgen daardoor ook meer de kans om muziek naar een breder publiek te brengen. Er moet wel een balans zijn tussen commerciële en artistieke afwegingen. Naast onze taak om zogoed mogelijk mzuiek te blijven maken, moet die balans worden bewaakt.

8. Selectiecriteria voor de top worden strenger - Zangers en musici moeten niet alleen goed zijn in hun eigen discipline, maar ook op andere terreinen kunnen meekomen. Zij moeten over een allround package beschikken: zang, dans, acteren, uitstraling. Spagaat met een hoge c.

9. Concurrentie vereist op internationaal niveau - Omdat de wereld kleiner wordt, zullen we ook internationaal kwalitatief moeten kunnen meekomen om succes te hebben. Concurrentie op nationaal niveau is niet meer voldoende. De Nederlandse Opera is bijvoorbeeld een internationaal tophuis, en dat gaat zo blijven.

10. Vergrijzing is niet perse verkeerd - Klassieke muziek gaan mensen pas emotioneel plaatsen als ze ouder zijn geworden. We moeten daarom niet alleen nieuwe groepen willen binnenhalen, we moeten ook en vooral die groepen waarderen en koesteren die er al zijn

TM, Tania Kross, juni 2006                                       

Tania Kross (Curaçao, 1976) is mezzosopraan en studeerde aan het Utrechts conservatorium. In 2000 won Kross de eerste prijs in het Cristina Deutekom Concours en de multidisciplinaire NPS Cultuurprijs. Ze won een Edison voor haar debuut-cd Corazón. In het seizoen 2004/2005 werd ze door het Concertgebouw gekozen tot Rising Star. Eerder dit seizoen debuteerde ze bij De Nederlandse Opera. Ze is artistiek leider van Krossin'GoudA, een nieuw muziekfestival opgezet in samenwerking met Museum GoudA.                            www.taniakross.com

TM, juni 2006

bulletReview of a book of author Jan Brokken : Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin, published by Atlas, ISBN 90 450 1424 6

De nieuwe generatie musici/zangers telt Izaline Calister, Eric Calmes, Randal Corsen en de mezzosopraan Tania Kross, die allen een Edison award hebben binnengesleept. Ze hebben allemaal op grote podia als het Concert gebouw, North Sea Jazz, Carnegie Hall gestaan. Men probeert van de traditionele wals, mazurka, danza en tambú van jazz-elementen te voorzien en daarmee een volgende levensfase in te luiden. (....)   Zulks geldt ook voor La Kross die nummers van Curaçaose componisten voor haar cd uitkoos en daarmee lokale teksten tot internationale hoogte verheft.

Literair Nederland, Nicolaas Quinto, juni 2006

bullet' WAUW, DAT DIT MIJ GEBEURT '

Tania Kross: "Ik wil graag dat kinderen horen en zien dat zingen en theater zo ontzettend leuk zijn."

De populaire sopraan Tania Kross heeft van 22 tot en met 24 juni een eigen muziekfestival in museumgoudA

Krossin'Gouda staat in het teken van de ontmoeting en vermenging van kunstdisciplines en culturen.

Festival krijgt meerdere edities. Gouda inspireert de op Curaçao opgegroeide zangeres.

Met het festival 'Krossin'Gouda' brengt museumgoudA een opmerkelijk evenement. De mezzosopraan Tania Kross (30) is drie dagen lang het stralende middelpunt van haar eigen muziekfestival, dat in het teken staat van ontmoeting en vermenging van kunstdisciplines en culturen.

De van Curaçao afkomstige Kross zingt bij De Nederlandse Opera en vorige week won zij de publieksprijs op het Edison Klassiek Gala in het Concertgebouw in Amsterdam met haar eerste cd 'Corazón'.

"Ik ben ontzettend vereerd, dat ik nu mijn eigen festival heb," zegt Kross. Er zijn maar weinig collega's die dat voorrecht mogen genieten. Toen ik gevraagd werd, had ik iets van : wauw, dat dit met mij gebeurt." 

De directeur van het museumgoudA, Ranti Tjan, kent Kross al jaren. "Ik ben altijd op zoek naar jonge mensen die goed zijn in enige kunstdiscipline. Ik hoorde haar destijds op het eindexamenconcert van het conservatorium en daar viel ze al op. "Vorig jaar nodigde hij haar uit op te treden in de tuin van het museum tijdens de Open Monumentendag. en dat werd een succes.  "Er waren veel mensen die haar helemaal niet kenden, maar het geweldig vonden," vertelt Tjan.

+ afbeelding vergrotenfoto Martin Droog

Omgekeerd bleek Kross ook geïnteresseerd in museumgoudA. Tjan: "Ze was verrassend nieuwsgierig naar hoe het museum en elkaar steekt. Ze heeft een brede interesse in kunst en cultuur en is zich ook heel bewust van haar Antilliaanse afkomst. Ik heb haar gevraagd of ze niet vaker wilde komen, en al pratend is het idee van het festival ontstaan."

Tjan legt uit dat een zangeres als Kross past bij het centrale thema van museumgoudA, namelijk emancipatie.

"Kross heeft strijd moeten voeren om te komen waar ze nu is. Ze heeft haar kansen zelf moeten creëren. En dat ook gedaan. Dat vind ik fascinerend. Kross heeft als migrante gekozen voor een van de hoogste cultuurvormen, de klassieke muziek met een scala aan regels. Daar heb ik meer respect voor dan talenten die al in de buik van hun moeder de piano hoorden en als kleuter al vertrouwd waren met Schubert."

Kross vertelt dat ze heel graag wilde dat er in het festivalprogramma een onderdeel voor kinderen zou komen. "Ik wilde graag dat kinderen horen en zien dat zingen en theater zo ontzettend leuk is. Dat heb ik als kind ook ervaren."

In het festival komen opera en beeldende kunst samen en deze disciplines moeten elkaar inspireren, maar Tjan benadrukt dat dit een proces is dat langzaam moet groeien. Kross en museumgoudA hebben afgesproken, dat het festival daarom zeker drie edities krijgt. Tjan: "Een stem als die van Kross is kwetsbaar. We gaan geen experimenten doen. Ze blijft dicht bij haar eigen repertoire."

De wisselwerking is Kross is niet vreemd. "Het is Kross-over;  ik heb zo'n handige achternaam," lacht ze en beaamt dat het festival moet groeien. "Dit jaar is het vooral een introductie van wie ik ben en wat ik doe. Daarom is het programma heel gevarieerd. Er zijn strijkers; er is een meer jazzy concert; Spaanse gitaren en opera. Volgende wil ik één thema en daar dan heel verrassende dingen uithalen. Dat kan omdat je vanuit de verschillende disciplines heel anders tegen de dingen aankijkt. Daarmee hopen we ook een breed publiek te krijgen. Mensen die wel naar een museum gaan, maar niet zo snel naar een concert. Of omgekeerd.

Ze benadrukt dat Gouda haar inspireert. Gouda is ook niet nieuw voor haar. "Op Curaçao hadden we een prentbriefkaart van het marktplein met al die pittoreske gebouwen. Toen ik als 17-jarige net in Nederland was aangekomen, ben ik in Gouda geweest. Ik stond op de Markt en ik vond het wel grappig: dit is dus oer-Hollands."

Tot nu toe

Tania Kross werd in 1976 geboren op Curaçao ● Als klein meisje ging ze op ballet en genoot van elke uitvoering. Ze zong in een kerkkoor en daar viel haar bijzondere muzikale kwaliteit op ● In 1993 begon ze aan het conservatorium in Utrecht. Sindsdien wint ze de ene prijs na de andere ● Bij het grote publiek kwam haar doorbraak bij de vorige editie van het Edison Klassiek Gala. Op het laatste moment werd ze er uitgenodigd omdat een andere artieste uitviel. Kross werd de sensatie van het gala ● Een platenmaatschappij bood haar een bijzonder contract aan en inmiddels is haar eerste cd, Corazón, uit. Deze bevat Spaanse en Latijns-Amerikaanse invloeden en het geheel is verpakt in een westerse klassieke traditie ● Ook zingt Kross nu bij De Nederlandse Opera en later dit jaar treedt ze op in Rotterdam op het vermaarde Gergiev-festival ●

Wat volgt

donderdag 22 juni ● 18.45 uur : opening ● 19.00 uur : Openingsconcert mezzo-sopraan Tania Kross met onder meer muziek van haar cd Corazón ●  21.30 uur : Avondconcert Trio Randal Corsen met als gast Tania Kross ●  

vrijdag 23 juni  ●  15.00 uur: theeconcert Steenbergen Calmes en Calister met als gast Tania Kross ● 20.00 uur  Avondconcert 'Are you totally Kross?' met onder anderen Tania Kross (en Selma Harkink, Erik Slik, Pieter Hendriks, Ernst Munneke en Jan Paul Grijpink) Op het programma onder meer Brahms en Dvorák en de Europese premiere van Liebesleid-lieder van John Greer ●

zaterdag 24 juni ● 12.00 en 14.00 uur : familievoorstelling/opera : Hans en Grietje van Engelbert Humperdinck met onder anderen Tania Kross als heks en leerlingen van Studio 32 (Utrecht), en Ballet- en Dansstudio Gouda ● 17.00 uur slotconcert met aria's en duetten uit de opera (met Marcel Reijans, Hans Voschezang en Ernst Munneke) ●

Algemeen Dagblad, Marc Couwenbergh, 7 juni 2006 

bullet

TANIA KROSS WINT EDISON KLASSIEK PUBLIEKSPRIJS

Ze was dé ster van de avond: de Antilliaanse mezzo-sopraan Tania Kross. Woensdag 31 mei nam ze in het Amsterdamse Concertgebouw de Edison Klassiek Publieksprijs in ontvangst. Met haar vorig jaar verschenen cd Corazon had Tania de meeste stemmen van het publiek bemachtigd en daarvoor werd ze feestelijk beloond.

De Edison is de oudste muziekprijs in Nederland en bestaat uit een bronzen beeldje van Pieter d'Hont. Ook vanuit de Antillen hadden veel mensen via internet op Tania hun stem uitgebracht. Tijdens het gala in het Concertgebouw werd de winnaar van de Publieksprijs bekendgemaakt. Kross was duidelijk erg blij met de prijs: "De cirkel is rond, vorig jaar was ik hier als beginnende artiest en nu zo'n prijs mag ontvangen. Het is een erkenning dat je zo'n reactie krijgt op je werk." Ze bedankte ook de mensen op Curaçao die massaal op haar hebben gestemd.

En niet alleen de winnares zelf was blij. Ook haar ouders en de aanwezige prominente landgenoten uit de Antillen waren dat. Premier Emily de Jongh-Elhage zat in de zaal, evenals gevolmachtigd minister Paul Comenencia. "Het is een hoogtepunt voor de Antillen dat wij positieve mensen, talentvolle mensen hebben," zei De Jongh, die ook zelf heeft gestemd. Volgens haar vader heeft Tania erg hard geknokt en heeft zijn dochter een enorme drang om haar doel te bereiken: "Soms zeggen we: neem een beetje gas terug. Tot nu toe heeft ze al haar doelen bereikt."

Zelfs de minister van Koninkrijksrelaties, Alexander Pechtold, was trots: "Het is onze Tania Kross. Zij is het goede nieuws uit Curacao en dat hebben we hard nodig. Het beeld in Nederland over de Antillen is eigenlijk alleen maar negatief. Het is belangrijk om te laten zien dat er dingen zijn die ons binden. Cultuur is daarvoor het middel. Als je haar hoort dan mag het hele Koninkrijk trots zijn." Pechtold vindt dat het zijn taak is uit te stralen dat hij veel geeft om de Antillen.

Radio Nederland Wereldomroep, Tanja Fraai 1 juni 2006

Mezzosopraan Tania Kross is woensdagavond de winnaar geworden van de Edison Klassiek Publieksprijs 2006. Het publiek koos van tien genomineerden Kross' album 'Corazón' met klassieke Antilliaanse en Latijns-Amerikaanse muziek als beste klassieke plaat van het afgelopen jaar.

Spits, 31 mei 2006             

Eén lied en dan weer wegwezen, dat mag je van zangeressen eigenlijk ook niet verlangen. Felicity Lott (Edison voor Schubertliederen, samen met begeleider Graham Johnson) deed het toch en zo ook Tania Kross (winnares van de Edison Publieksprijs; ze versloeg Wibi Soerjadi en Nigel Kennedy). Hun heldenmoed kan niet voldoende worden geprezen.

Parool, Eric Voermans, 1 juni 2006

Mezzosopraan Tania Kross is woensdagavond de winnaar geworden van de Edison Klassiek Publieksprijs 2006. Het publiek koos van tien genomineerden Kross' album 'Corazón' met klassieke Antilliaanse en Latijns-Amerikaanse muziek als beste klassieke plaat van het afgelopen jaar. Dit heeft de Edison Stichting bekend gemaakt.  Tania Kross, geboren op Curacao, studeerde zang aan het conservatorium in Utrecht. Eerder kreeg ze de eerste prijs van de Stichting Jong Muziektalent. Kross verzorgde ook een van de vele optredens tijdens het Gala in Amsterdam.  De Amerikaanse sopraan Jessye Norman kreeg de Oeuvreprijs.  Ongeveer 10.000 mensen hebben hun stem via internet of stemformulieren uitgebracht. 

persbericht Edison Stichting d.d. 1 juni 2006, geplaatst in o.a. De Telegraaf, AD, Dagblad van het Noorden, Haarlems Dagblad, AT5, kunst.plein.nl, Twentse Courant, Planet, Trouw, NRC.nl, Volkskrant, Eindhovens Dagblad, Leeuwarder Courant  

Tania Kross wint Publieksprijs Edison Klassiek 2006

Het zal niemand ontgaan zijn dat op 31 mei de uit Curaçao afkomstige zangeres Tania Kross de Publieksprijs Edison Klassiek 2006 gewonnen heeft met haar album "Corazón". Een hoogtepunt in haar nog niet zo lange carrière. Pleasure sprak kort met de verheugde Tania Kross.

Namens de Pleasure wil ik u hartelijk feliciteren met deze prijs. Was u verrast ?   "Ik was sowieso verrast om genomineerd te worden. Ontzettend veel mensen, ook van de Antillen, hebben daarna op mij gestemd. Om zoveel steun te ontvangen geeft een erg goed gevoel."

U bent vooral bezig in de klassieke muziek. Wat vindt u van hedendaagse muzieksoorten als bijvoorbeeld hiphop en reggae ? "Mijn cd-kasten puilen uit, vooral met funk. Blood Sweat & Tears vind ik leuk, maar ook hardrock en metallic. De Red Hot Chili Peppers en Eminem, maar ook Puccini en Verdi. En vrouwelijke vocalisten als Tracy Chapman en Sheryl Crowe. Zoals je ziet, heb ik een zeer brede smaak. Het hoort ook bij mijn vak om van alle muzieksoorten op de hoogte te zijn. Ik ben ook niet met klassieke muziek opgegroeid, maar zoals de meeste mensen met Madonna en Michael Jackson. Klassieke muziek ontdekte ik pas later."

Hebt u hard moeten knokken om te komen waar u bent ?  "Natuurlijk heb ik hard moeten knokken, maar als ik een rechtenstudie had gevolgd, had ik ook hard moeten knokken. Maar nu ben ik beloond met erkenning. En dat is geweldig. Geweldig !"

U hebt zelfs een eigen driedaags festival gekregen in Gouda. "Ja, het heet Krossin'Gouda en is het eerste vocale festival in Nederland. Ik ben artistiek leider en mag zelf programmeren wat ik wil. Dat is moeilijk, maar ik heb me weten te omringen met de juiste mensen die me adviseren. Er is muziek voor alle smaken. Ik geef zeven concerten in drie dagen."

We hebben gelezen dat u van Ennia een donatie hebt ontvangen waarmee u het muziekonderwijs op de Antillen wilt steunen. "Ik heb een zwak voor de jeugd. De kinderen op de Antillen zijn vaak kansloos. Het is van belang om te investeren in deze jonge mensen, zodat ze zelfvertrouwen krijgen. Via onderricht in kunst en cultuur kunnen ze leren hun talenten te gebruiken."

Tenslotte willen we u vragen of u het Antilliaanse eten erg mist in Nederland. "Nee, hoor, want ik kan zelf koken".

Wat is uw favoriete Antilliaanse gerecht?  "Arros brua"

En wat is uw favoriete Nederlandse gerecht ? "Witlof met ham en kaas uit de oven vind ik heerlijk. En ik kan erg goed boerenkoolstamppot maken. Maar wel aangepast, ik maar er krioyo saus bij".

Pleasure, Marianne Stroband, juli 2006

Edison voor Tania Kross ??

Het wordt een spannende week in Nederland. De Antilliaanse zangeres Tania Kross maakt namelijk zeer grote kans om op 31 mei in Amsterdam de ‘Edison Publieksprijs 2006’ in de wacht te slepen. Tania Kross is een van de kandidaten, naast grootheden als Cecilia Bartoli, Nigel Kennedy en Angela Gheorghiu,
Tania is genomineerd vanwege haar debuut cd Corazón. Juist omdat Tania zo eigenwijs was om erop te staan om op deze debuut cd haar Antilliaanse roots te presenteren, zou het geweldig zijn, als deze bekroond zou worden met een Edison. Dat zal een enorme uitstraling hebben op het hele culturele leven van Antillen.
Het Antillenhuis hoopt en verwacht goed nieuws op 31 mei. Om deze reden zullen de Antilliaanse Minister-president, mw. Emily de Jongh-Elhage, en de Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen, Paul Comenencia, in de zaal van het Concertgebouw in Amsterdam aanwezig zijn.
De show wordt live uitgezonden door de televisieomroep AVRO. Op dit zelfde gala vorig jaar verving Tania last minute diva Angela Gheorghiu. Het zou geweldige bekroning zijn, als Tania dit jaar een eigen Edison in ontvangst zou mogen nemen naar aanleiding van haar debuut CD Corazón. Op Tania’s website www.taniakross.com zijn fragmenten te beluisteren van componisten zoals Emilio Prudencia, Xavier Montsalvatge en Enrique Granados.
Tania was vorige maand nog te zien bij De Nederlandse Opera als Lola in Cavalleria Rusticana. Op 22, 23 en 24 juni presenteert Tania haar eigen muziekfestival in Gouda, Krossin’Gouda (www.krossingouda.nl In augustus en september zal Tania aria’s van Carmen zingen met het Residentie Orkest, en debuteren bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest olv Valery Gergiev.

 

Caribseek, 29 mei 2006

bulletKurt Weill: Die Sieben Todsünden; Nederlands Blazersensemble, Muziekgebouw aan 't IJ, and other Dutch theaters, with Theo Loevendie, Egidius Kwartet, Def P, e.a.,  April 2006

Tussen deze (....) onderdelen stond het hoofdprogramma als een huis. In 'Die Sieben Totsünden' tonen Brecht en Weill de kleinburgelijke kijk op luiheid, trots, woede, onmatigheid, lust, hebzucht en jaloezie. De hoofdpersoon Anna (verdeeld over Anna 1 en Anna 2) verlaat haar broers en ouders om in zeven Amerikaanse steden geld te verdienen. Anna 2 bezwijkt steeds voor een doodzonde, en de praktische Anna 1 redt haar daar dan uit. Maar dat leidt niet tot een gelukkig bestaan.

De mezzosopraan Tania Kross met haar donkere wat hese stem bleek de ideale zangeres voor de rol van Anna 1. In spijkerbroek en t-shirt, voorzien van een forse boodschappentas, trok ze er op uit. Op haar gezicht de cynische wie-maakt-mij-wat-blik die haar armoede en ellende moest verbergen, in haar stem alle nucances tussen trots en moedeloosheid. In haar eentje droeg ze de voorstelling vanzelfsprekend.  

Trouw, Sandra Kooke, 25 april 2006 

Een musicus die nog wel in het werk omkomt is mezzosopraan Tania Kross. Zij vervult de hoofdrol tijdens de uitvoering van Weills 'Die Sieben Totsünden' samen met danseres Raphaëlle Delaunay. Maar Kross beseft terdege dat ze zich in een uitzonderingspositie bevindt. "Als jonge beginnende zanger krijg je nog maar weinig kansen. Ik heb nog kunnen debuteren bij het Noord-Hollands Philharmonisch, maar dat orkest bestaat inmiddels ook niet meer." Voor 'Die Sieben Totsünden"vormen zangeres Kross en danseres Delaunay een bijzonder tweespan dat dezelfde persoon Anna vertolkt."

Brabants Dagblad, Mark van der Voort, 20 april 2006 

Voor Tania Kross, de beweeglijke mezzosopraan uit Curaçao, voerde het pad deze maand van de Matthäus Passion naar Kurt Weill. Van het verheven Erbarme dich gaat het naar de brutale van "Die Sieben Totsünden". Want in dat laatste stuk staat zij nu  bij het Nederlands Blazers Ensemble (NBE) centraal. Klassieke vocalisten kunnen lelijk onderuit gaan wanneer ze Kurt Weill uitvoeren. Tania Kross trapt niet in die val. Met haar flair en haar uitstraling van wie-doet-me-wat weet zij zowel het cynisme als de overmoed in de muziek van Weill en de teksten van Brecht prima over te brengen.         

De Gelderlander, Aad van der Ven, 24 april 2006 

Alt Tania Kross draagt de voorstelling: Weills muziek zit haar als gegoten, en ze beweegt zich ook nog eens beter dan .......

Volkskrant, Frits van der Waa, 25 april 2006

bulletP. Mascagni: Cavalleria Rusticana, Nederlands Philharmonisch Orkest, conducted by Carlo Rizzi, direction Guy Joosten, with Carol Vaness, Zoran Todoovich, Zeljko Lucic (and Dennis O'Neill, Ana Maria Martinez in Pagliacci)  

Tania Kross est parfaite en Lola, .......

Opéra, Rudi van den Bulck, Mars 2006 

La joven mezzo, Tania Kross, cantó por primera vez de forma admirable el papel de Lola ......

Scherzo, Paul Korenhof, avril 2006

Originaire de Curaçao, Tania Kross, ourtre la physique de l'emploi, fait valoir en Lola son mezzo chaud.

Luxemburger Wort, Jean Lucas, april 3, 2006

Pekne sfarbeným mezzosopránom z zaspievala part Loly Tania Krossová.....

Hudobný Život, Pavel Unger, april 2006

Vocally and visually, Tania Kross certainly made an impression, but her Lola was quite over the top.

Opera, May 2006

Vocaal mag de productie er zijn. (....) Tania Kross is met haar sensuele presence een exemplarische Lola.  

NRC Handelsblad, Kasper Jansen, 7 maart 2006

Lola Kross ziet eruit als het ideale, jonge liefdesdier - pronte boezem, diep gedecolleteerd, stout fluitje in de hand, verleidelijk Antilliaans buikdansje.

Financieel Dagblad, Jurgen Vis, 25 maart 2006 

Verder alleen maar vocale kanonnen, en die heb je ook echt nodig in deze veristische opera's  waar een gepassioneerde schreeuw het soms moet overnemen van harmonieus gezang. (...) Tania Kross maakte haar debuut bij DNO en deed dat met zoveel overtuiging dat de rol van Lola (ook dankzij Joosten's visie) ineens een heel belangrijke werd. Elke keer als Kross vanachter de coulissen verscheen, bruiste het op het toneel. 

Trouw, Peter van der Lint, 8 maart 2006

De Nederlandse mezzo Tania Kross maakt een hups DNO-debuut als onnavolgbaar lichtzinnige Lola. 

Volkskrant, Roland de Beer, 8 maart 2006

 Deze Cav/Pag is in alle opzichten een muzikale triomf (....) en in beide casts is geen zwakke stem te vinden. (....) Hij (Zjelko Lucic als Alfio) krijgt gezelschap van een prettig lichtzinnige Tania Kross.  

Het Parool, Erik Voermans, 7 maart 2006

Überzeugend war auch das DNO-Debüt einer anderen jungen holländischen Sängerin, das der Mezzosopranistin Tania Kross. Sie gab der Nebenrolle der Lola karibisches Feuer, Star-Appeal und leuchtende Töne.

Klassik.com, Kevin Clarke, 7 maart 2006

Tania Kross ontpopte zich naast hem (Zoran Todorovic als Turrido) in haar debuut bij het nationale operahuis als een waar podiumdier.

Noordhollands Dagblad, Hans Visser, 8 maart 2006

bullet"Ik ben toch zo'n lief meisje"

Tania Kross is bij De Nederlandse Opera haar zoveelste femme fatale

Amsterdam - "Nou ben ik zo'n lief meisje en toch vragen ze me altijd een vrouw te spelen die mannen tot catastrofale daden brengt".  Tania Kross giert het uit van pret, alsof de sprankelende taal van haar ogen nog niet genoeg zegt. Ze heeft gelijk. Neem nou de rol van Lola in 'Cavalleria Rusticana', waarmee ze maandag debuteert bij De Nederlandse Opera. "Daarin laat ik twee mannen om mij vechten, wat dan eindigt met een moord. Ach, het zal wel typecasting zijn."

De carrière van de op Curaçao geboren mezzosopraan is nog kort, maar ontwikkelt zich snel en glansrijk. Ze won grote prijzen, zong met regelmaat bij de Nationale Reisopera en zong twee jaar hoofdrollen bij de opera van Hannover. "Prachtig, maar optreden bij De Nederlandse Opera in het Amsterdamse Muziektheater staat op een lijn met bijvoorbeeld Covent Garden in Londen."

De opera 'Cavalleria Rusticana' van Mascagni, een oude 'meezinger' uit het genre, wordt gespeeld in combinatie met 'Pagliacci' van Leoncavallo, ook al een verhaal dat eindigt met een crime passionel. Twee korte verhalen die spelen in een Italiaans dorp. Vandaar dat de meeste operahuizen beide stukken combineren tot een programma. 

Roddels

"Die twee verhalen spelen in dorpjes zoals je die ook vindt in Nederland en op Curaçao, waar ik vandaan kom. Kleine gemeenschappen waar iedereen elkaar kent, met z'n geijkte roddels en vrouwen die geheime verhoudingen hebben die op den duur toch uitkomen. Ook Lola is zo'n vrouw die het allemaal niet uitmaakt wat ze veroorzaakt, zolang zij zich maar amuseert." Het is geen toeval dat zij de gevaarlijke Lola zingt. Een paar jaar geleden had ze bij de Opera Studio de titelrol in 'Carmen', in de regie van Pierre Audi, artistiek leider van De Nederlandse Opera. "Daar merkte ik wat persoonsregie was. Ik was geen uitdagende cliché Carmen met een roos in de mond, maar een 'levensgevaarlijke vrouw die ook haar kwetsbare kanten toonde'. Daar verlegde ik mijn grenzen. Naar aanleiding daarvan ben ik gevraagd voor deze rol en er komen er meer".

Ze heeft net een tournee achter de rug langs een aantal grote concertzalen. "Wat een ervaring en wat heb ik het daar goed gehad. Van elk theater waar ik zong, stuurde ik een ansichtkaart naar mijn broer op Curaçao. Van Carnegie Hall in New York tot de Philharmonie in Keulen. In Salzburg zou ik zingen in het Mozarteum, maar op datzelfde moment zou daar buiten een blazersensemble spelen. Uit vrees voor geluidsoverlast mocht ik optreden in het huis waar Mozart is geboren. Ik moest me daar verkleden in de slaapkamer, het voelde net alsof ik niet alleen was.... Voor zover ik van Mozart op de hoogte ben, geloof ik dat hij zich daar best zal hebben vermaakt".  "De kamer waar ik optrad, zat propvol mensen, maar wat was dat leuk. Je moet dan natuurlijk ook iets van Mozart zingen. Wel lastig, omdat ik dat repertoire niet zo goed ken. Ik zong zoals ik dacht dat het bij Mozart zou passen:  een beetje speels en dat werkte. Het publiek reageerde fantastisch."

Echt, ik weet niet zoveel van klassieke muziek. De zoveelste symfonie van Sjostakovitsj herken ik niet. Dat is iets voor de liefhebbers. Ik vertel mijn eigen verhaal. Als je de juiste strot hebt en het zit in je bloed, dan komt dat verhaal blijkbaar over. Ik maak dan ook geen onderscheid tussen licht en klassiek. Ik begrijp zelfs dat veel mensen van techno houden. Dat steeds maar repeterende ritme heeft iets van een mantra en het is op zich niet veel anders dan het Kyrie uit het requiem van Mozart. ".  "Onderscheid maak ik in juni ook niet op mijn eigen festival 'Krossin'Gouda'. Daar combineer ik beelden kunst en zang in allerlei stijlen met elkaar. Het moeten optredens worden met een knipoog voor mensen die een echt concert te veel van het goede vinden. Ik hoop dat daar vooral jonge mensen op af komen, want over 25 jaar is dat de generatie die concerten moet programmeren. Die generatie moet je voeden, want het zou toch jammer zijn als al die prachtige muziek zou verdwijnen." "Ik nodig wel eens mensen uit, kennissen die nooit naar een concert gaan. Die zeggen dan later vaak dat ze klassieke muziek alleen mooi vinden als ik het zing. Juist voor die mensen kan opera heel mooi zijn, omdat daar zoveel disciplines uit de kunst bij elkaar komen. Het is het 'plaatje' dat dan werkt. Logisch, want er groeien nu heel veel mensen op met televisie, voor hen horen beeld en muziek bij elkaar." Een soort mini-opera is 'Die sieben Todsünden' van Bertold Brecht. Samen met het Nederlands Blazers Ensemble, het Egidius Kwartet en een danseres gaat ze er in april mee op tournee. Ik heb het werk van Weill en Brecht altijd prachtig gevonden. Nu al zing ik vaak 'Surabaya Johnny". Dan put ik uit allerlei ervaringen om te laten zien hoe dat meisje, dat ik dan speel, moet lijden, hoe kwetsbaar ze is. Het zweet en de zeelucht uit het verhaal kun je ruiken, het lijkt zelfs dan al een clip. Mijn moeder schrikt daar wel eens van en dan zeg ik:  "Mamma, het is maar een spel".

Ach, dit is zo'n bijzonder vak. Ik kan hier zo van genieten, als ik straks met de opera op het toneel sta en ik voel de vloer onder mijn voeten trillen, zodra het orkest daar beneden begint te spelen. Naar een opera kijken en luisteren is heerlijk, maar er aan meedoen is nog mooier.

Noordhollands Dagblad, Hans Visser, 3 maart 2006

bulletMattheuspassie: vertaling van Jan Rot, uitgevoerd door Residentie Orkest en Residentie Bach Koor olv. Jos Vermunt, Deutsche Grammophon, DG 4769164.

Jan Rot "hertaalde" de Matthäus Passion van Bach tot de Mattheuspassie van Bach en Rot in opmerkelijk vrijzinnig Nederlands. (....) Maar bij de vele solopassages van de Verteller (Marcel Beekman), Jezus (Marc Pantus), Petrus en Pilatus (Pieter Hendriks) en anderen komen helder door. Tien solisten zijn er zelfs, onder wie Tania Kross. 

NRC Handelsblad, Kasper Jansen, 16 maart 2006

bulletHoezenpoezen, interview with Paul Popma, head of Marketing Of Universal (including the Philips label) about Corazón, Tania's debut album, Cultureel supplement

Over zangeres Tania Kross is ook heel lang nagedacht. Foto Erwin van Erwin Olaf, tikje ondeugend, ze kijkt je aan, ze vreet je op. Was succes, is veel gebruikt.

NRC Handelsblad, Kasper Jansen, 10 maart 2006

bulletDrei denkwürdige Debüts

Aus den Niederlanden gibt es drei Debüts zu vermelden, die allesamt fulminant ausfielen. (.....) Im Rahmen der "Andreas Chenier"-Aufführung debütierte auch eine andere holländische Sängerin: Tania Kross. Auch wenn sie nur die kleine Rolle der Bersi sang, fiel sofort auf, dass man es hier ebenfalls mit einer Ausnahme-Stimme und (was noch wichtiger ist) einer Ausnahme-Persönlichkeit zu tun hat. Der 1976 in Curaçao geborene quirlige Mezzo gab wenig später auch sein DNO-Debüt in Cavalleria Rusticana, als Lola. diese Nebenrolle wurde bei Kross mit soviel karibischem Feuer ausgestattet dass ie teils wie die eigentliche Hauptdarstellerin werkte (zugegebenermaßen in einer viel zu vulgären Art, die in keiner Weise zur Handlung passte  - was aber angesichts einer sowieso lächerlichen Regie von Guy Joosten nicht weiter störte). Von Tania Kross darf man für die Zukunft einiges Erwarten.

Orpheus, Kevin Clarke, August 2006

bulletNight of the Stars, Scheveningen, Kurhaus, benefietgala tbv de Fullbright Scholarships

Het festijn met Amerikaanse muziek, The Young Sinatras, operazangeres Tania Kross, 'Charity' Joe Piscopo en de band van Hans en Candy Dulfer deed iedereen genieten.

De Telegraaf, Stan Huygens, 8 februari 2006

bulletUmberto Giordano: Andrea Chenier: Berse:  Radio Kamer Filharmonie en Groot Omroep Koor olv Giuliano Carella, ZaterdagMatinee 28 januari 2006

Alleen al in het eerste bedrijf is een estafette van sferen, kleuren en effecten. Van de door mezzo Tania Kross vol en ontspannen gezongen scène met kamenierster Bersi - een van de vele mooi gezongen kleine rollen in deze matinee - tot het feest van de Gravin, waar de adel het nog nèt gezellig heeft.

NRC Handelsblad, Mischa Spel, 30 januari 2006

...terwijl de kleinere rollen zonder uitzondering riant waren bezet.

Telegraaf, Eddie Vetter, 30 januari 2006

bulletBLVD: De grote lijst van 100 veelbelovende vrouwen 2006

De Diva's

Tania Kross (29). A chance of a lifetime.  Op het laatste Edison Gala weigerde de nukkige Roemeense diva Angela Gheorghiu op te treden - madame stond niet prominent genoeg op het affiche - en dus werd in allerijl vervanging geregeld. De onbekendere Tania Kross stal vervolgens de show. Het was toch al het jaar van Kross: haar debuut album Corazón, een swingend, album waarop ze haar Antilliaanse roots niet verloochent, werd lovend ontvangen. Ook werd ze dit jaar verkozen tot Rising Star van het Concertgebouw Amsterdam. In maart debuteert ze bij De Nederlandse Opera met de rol van Lola in Mascagni's Cavalleria Rusticana. Dus wie heeft het nu nog over Angela Gheorghiu ?

BLVD,  Femke van Wiggen, december 2005

bulletLibelle : 20 mensen, 20 verhalen, kerstspecial

Tania Kross brak door als operazangeres

"Dat juichen, dat applaus: alsof je elke dag jarig bent"

"Zingen maakt me gelukkig. Een van mijn zangdocentes gaf me ooit het advies mijn mond pas open te doen als het eruit móet, als ik echt niet meer anders kan. Ik probeer mijn liederen te brengen vanuit de diepte. Ik ben van nature een blij en opgewekt mens, maar ik moet vaak zingen over verdriet, pijn en weemoed. Ik ken dat niet zo in mijn eigen leven, maar ik kan goed invoelen. Ik heb een hoop drama van mezelf. Bovendien heb ik die theatrale, lichamelijk kant die bij het zingen komt kijken jarenlang getraind met flamencodansen. De traditionele Spaanse dans is zeeraards en langzaam. Dat komt op het podium zeer goed van pas. Als je goed beweegt, praat je in feite met je lichaam. Dat is waar ik goed in ben. Toen ik aan het begin van mijn studie voor de eerste keer een concours won, zei mijn zangdocente na afloop: "Heel leuk gedaan, Tania, maar de volgende keer ga je echt zingen. Dan zorg je ervoor dat je zang net zo goed is als je performance, want daarom heb je nu gewonnen." Ze had gelijk. Ik won op mijn flair. Mijn stem was nog een 'ruwe diamant'. Met alleen een goede stem haal je de top niet. Goede zangers moeten beschikken over het hele pakket:  een dijk van een stem, uitstraling op het podium, en een eindeloos geduld.

Opgroeien op een eiland

Ik had al besloten dat ik zanger zou worden toen ik zes was. Niemand behalve mijn ouders geloofde erin. Natuurlijk vond mijn familie in Curaçao het allemaal prachtig wat ik presteerde. Maar waarom zou een gewoon meisje van Curaçao het kunnen maken in Nederland ? Het werd niet gezegd, maar ik zag de mensen denken: je kan het hier wel aardig doen, maar denk je nou werkelijk dat er iemand in Nederland op jou zitten te wachten ?  Het is logisch dat dat werd gedacht. Curaçao kent geen operacultuur. Ik kreeg niet eens een beurs voor het conservatorium, studiefinanciering krijg je alleen als je rechten of economie gaat studeren. Maar ik heb er altijd in geloofd. Ik had mijn zinnen gezet op het conservatorium in Utrecht. Ik was ervan overtuigd dat het zou lukken. Terwijl ik nog op Curaçao woonde, kende ik de plattegrond van de stad al uit mijn hoofd, en wist ik welke bus ik waarnaartoe moest nemen.

Overal thuis

Dat doorzetterige heb ik altijd gehad. Ik wil ontdekken en onderzoeken, waar ik ook ben. Ook dat is een prettige eigenschap in dit vak. Ik reis veel, slaap de helft van de tijd in hotelbedden, maar ik voel me altijd thuis. Ik ben een zigeunerin die gaat waar de opera haar brengt. Ben ik op Curaçao, dan geniet ik van mijn familie, van zon, zee en strand. Ben ik in Nederland, dan geniet ik van mijn man, van de lessen en het Amsterdamse leven en ben ik in Berlijn, dan is het onbekende leven daar weer geweldig ! Heimwee ken ik niet.

Achterstand en voorsprong

Toen ik op mijn zeventiende in Utrecht kwam, was de grootste schok de totale gestructureerdheid van Nederland. Zelfs de bomen staan hier keurig op een rij ! Maar ik ontkwam er niet aan zelf ook structuur aan te brengen in mijn leven. In bepaalde opzichten liep ik achter bij mijn Nederlandse klasgenoten. Voor de vakken in taal en declamatie haalde ik tienen - ik heb een talenknobbel en spreek vijf talen vloeiend - mar ik had nog nooit gehoord van 'analyse vormleer' en 'harmonie contrapunt'. Ik moest bewijzen wat ik waard was. En : héél hard studeren. Docenten waren het niet over me eens, het was maar de vraag of  'dat Kross-meisje' de achterstand kon inhalen. Toch heeft het feit dat ik van Curaçao ben ook voordelen. Ik ben in staat om op een volstrekt eigen manier te vertolken. Die eigenzinnigheid is misschien een karaktereigenschap, maar zeker ook inherent aan opgroeien op een eiland, waar opera onbekend is.

Zingen voor de Koningin

Dit jaar wordt ook wel het jaar van de doorbraak genoemd omdat het grote publiek me langzaam leert kennen. Ik heb prachtige rollen gehad, mijn eerste cd Corazón is uitgekomen, ik heb een concert gegeven bij de uitreiking van de Edisons, heb gezongen tijdens het staatsbezoek van Koningin Beatrix aan de Nederlandse Antillen. En toch heb ik nog steeds het gevoel dat ik aan het begin sta. Mijn stem zal op haar best zijn als ik 45 á 50 jaar ben. Voorlopig kan ik nog heel veel leren en me ontwikkelen. Dat is een heerlijk vooruitzicht.

Sterallures en witte rozen

Er zijn mensen die denken dat ik door al dat succes sterallures heb gekregen. Dat ik er als een echte diva op sta witte rozen in mijn kleedkamer te hebben. Dat is niet zo. Ik ben nog steeds wie ik ben. Deze stem, deze echtgenoot, dit leven: tien jaar geleden droomde ik daarvan. Dat het werkelijkheid is geworden, komt doordat ik een zondagskind ben, en omdat ik er hard voor werk.  Daarnaast ben ik gepokt en gemazeld. Ik heb dan wel bijna elk concours gewonnen, maar ik heb ook veel kritiek gekregen. De jury is vaak meedogenloos. Maar kritiek zet me juist aan tot nog harder werken.

Elke dag jarig

Hard werken en niet anders kunnen, dát is wat me drijft. Plus het applaus natuurlijk. Optreden voor duizend mensen brengt een enorme energiestroom op gang. Ik geloof er heilig in dat je alleen maar krijgt als je kunt geven. Ik gééf als ik op het podium sta en geniet daar heel erg van.  Ik sta nooit zenuwachtig tussen de coulissen te wachten tot ik op mag. Nee, het is telkens alsof ik een feestje geef. En als je klaar bent, stat de hele zaal voor je op en klapt je de hemel in. Dat juichen, dat applaus, dat is zo héérlijk. Alsof je elke dag jarig bent. Toen ik twee jaar geleden trouwde, hoefde ik niet per sé een waanzinnige feestjurk met ruches aan. Die draag ik al vaak genoeg.

Libelle, Marleen Janssen, 17 december 2005

bulletrecital (Monteverdi, Händel, Rossini, Villa Lobos, Guastavino, traditionals), 't Staetshuys, Herengracht Amsterdam, 18 december 2005, with Erik Slik, tenor, and Ernst Munneke, piano

Huisconcert aan de gracht

Amsterdamse regenten hadden in de zeventiende en achttiende eeuw de mooie gewoonte thuis ontvangsten te geven. Deze tracditie is gelukkig in ere hersteld door spelletjesmiljonairs Bart Schuil en Jan Meulendijks, die in de Gouden Bocht van de Herengracht in hun schitterend ingerichte Staetshuys regelmatig huisconcerten organiseren.

Ongeveer zestig gasten genoten van de op Curaçao geboren mezzosopraan Tania Kross(29), die behalve Braziliaanse liederen ook kerstliedjes ten gehore bracht. Zij betoverde iedereen met haar volle stem, expressieve ogen en aanstekelijke, spontane humor. "Zij spat van het doek", zo omschreef één van de gasten haar optreden. Filmproducent Matthijs van Heijningen en modeontwerper Frans Molenaar zagen in haar "een prachtige Carmen". Kross zingt onder andere in het Concertgebouw, maar heeft ook al Carnegie Hall in New York op haar naam staan. (...)  Prachtig was Kross' samenzang  met de 23-jarige tenor Erik Slik, ook al zo'n talent. Toen de genodigden werd gevraagd ook enkele stemmen voor hun rekening te nemen, stokte de adem van de zangeres/cabaretière Jasperina de Jong. "Ik ben overdonderd door hun talenten. Neen, ik durf niet mee te zingen,"zei Jasperina, die bewonderend toekeek. Maar Tania Kross is meer dan mezzosopraan. Zij is als artistiek leider bezig met het eerste Antilliaanse operastuk, dat Tula heet. Het gaat over een slaaf die in 1795 een mislukte opstand tegen de Nederlandse overheersers leidde. Tula wordt gevangen genomen, gemarteld en later onthoofd. "Het is heel goed operamateriaal. Lekker dramatisch", lachte Kross. Zij zamelde tijdens het concert geld in voor een bus voor kansarme kinderen op het Antilliaanse eiland.

Het was een mooie middag in het Staetshuys. Cultureel hoogstaand met een warme kerstsfeer !

De Telegraaf, Stan Huygens' Journaal,22 december 2005

bulletCorazón, Debut CD at Philips (Universal Music) 00289 4767609. With Ernst Munneke (piano), Randal Corsen (piano), Ramon Valle (piano), Matangi String Quartet, Esther Steenbergen (guitar).

De opmerkelijke eerste cd van de nieuwe ster aan het opera- en liedfirmament  belicht de lieflijke kanten van de Latijns-Amerikaanse muze uit de twintigste eeuw. Het is allemaal licht en plezierig, ideale toegiften voor na een substantieel concert, muziek voor in de chique nachtclub. Als Antilliaanse voelt Kross zich als een vis in het water. Ritmen die bij anderen geforceerd  of bestudeerd zouden klinken, schudt zij achteloos uit haar mouw. In de snelle teksten blijkt haar groot komisch talent, het plezier is ongeveinsd en hartveroverend. De gitariste Esther Steenbergen, die zelf meespeelt, maakte enkele pakkende arrangementen van ‘Canções tipicas brasileiras’ van Villa Lobos. Kross laat in ‘Granados’ en ‘Mompou’ horen dat we ook in wat zwaarder repertoire veel van haar mogen verwachten.

 Financieel Dagblad, Jurjen Vis, September 16, 2005

bulletOpening of the Uitmarkt, the national presentation of the new theater season, open air stage on Museumplein, Amsterdam, live broadcast on national TV

(Dolf) Jansen (....) presenteerde een veelzijdig programma dat uiteenliep van diverse hiphop-nummers - soms begeleid door een cellist en het gespierd spelendeswingorkest New Cool Collective - tot en met een Kylian-choreografie van het Nederlands Dans Theater en een expressief Antilliaans klaaglied door Tania Kross

NRC Handelsblad, Henk van Gelder, August 27, 2005

bulletRising Star recital, accompanied by Ernst Munneke, Salzburg Tanzmeistersaal (= Mozart's residence)

Liederreise durch drei Jahrhunderte

Tania Kross und Ernst Munneke mit einer unkonventionellen Programmfolge im Tanzmeistersaal (Mittwoch, 15.6.2006)

16.06.05 Die breit gefächerte Palette ihres Könnens legte Tania Kross den Zuhörern im Tanzmeistersaal des Mozart Wohnhauses zu Füßen. In fünf Sprachen, darunter fast akzentfreiem Deutsch, umspannte sie einen Zeitraum vom Jahr 1642 bis 1951, von Monteverdi bis Strawinsky. Kein inhaltlicher oder musikalischer  roter Faden war hier angestrebt, vielmehr war das bunt gewürfelte Programm ein Wechselbad der Stile und Ausdrucksmöglichkeiten und auch bewusst eine stete Kehrtwende zwischen fröhlich und nachdenklich, unbeschwert und beseelt, lyrisch verhalten und frivol kokett, dramatisch und bravourös. Damit zeigte die niederländische Mezzosopranistin, geboren in Curacao auf den Antillen, die ganze Vielfalt ihrer stimmlichen und darstellerischen Fähigkeiten und landete einen Volltreffer beim Publikum. Von ihrem schelmischen Augenausdruck, ihrer bewegten Mimik, ihrer Präsenz und nuancenreichen Gestaltung jeder Musiknummer fühlte sich jeder einzelne im Auditorium persönlich angesprochen, wie es schien.

Die Stimme ist von dunkel-gesättigtem Samttimbre, Technik ist bei ihr selbstverständliche Voraussetzung für die musikalische Ausdrucksvielfalt. Sie spielt mit der Stimme, kann mit ihrem Instrument alles machen, was sie will. Sie ist eine Opernsängerin, die sich aber auch bestens im Lied bewährt, aber vor allem ist sie ein Theatervollblut, eine Stimmdarstellerin, die jedes Wort auslotet und gut artikuliert gesanglich einfärbt.

In Mozarts „Der Zauberer“ schelmisch naiv, wird bei Hugo Wolfs Liedern aus dem „Italienischen Liederbuch“ der Schalk koketter. Eselslaute simuliert sie, wenn sie „das Ständchen eines Esels zög ich vor“ preisgibt, um dann siegesgewohnt mit den zehn Liebhabern in Castiglione in „Ich hab’ in Penna einen Liebsten“ zu spaßen.

Eine andere Stimmung dann bei den spanischen Gesängen von Xavier Montsalvatge, vielschichtig  auch hier, mal zart besaitet in „Cancióón de cuna para dormir un negrito“, um dann „Canto negro“ wie ein Chanson vorzutragen. Ganz Chansonette und sexy girl ist sie  bei den Kurt Weill Gesängen „Surabaya-Johnny“  und  I’m a stranger here myself“. Sie überrascht immer wieder mit einer neuen Facette und präsentiert sich als Multitalent und Entertainerin, aber bleibt stets kultiviert in der gesanglichen Wiedergabe.

Obwohl sie „Disprezzata Regina“ aus Monteverdis “L’incoronazione di Poppea” mit blühender Opernstimme singt und eine dramatische Szene vorspielt , weiß sie um die stilistischen Unterschiede und Feinheiten und bringt sie mit ein. Dunkle Liebesklage einer traurig Verliebten stimmt sie an in „La maya y el ruisenor“ von Enrique Granados. Virtuose Koloraturgeläufigkeit demonstriert sie bei Händels Sesto und  Rossinis Isabella aus „L’italiana in Algeri“. Und zum Abschluss zieht noch einmal alle Register als umwerfende Baba aus  „The Rake’s Progress“ von Igor Strawinsky.

Auf den Mann am Klavier, Ernst Munneke, der hier nur am Stutzflügel seines Amtes waltete, kann  sich Tania Kross blind verlassen. Er beherrscht ebenso alle stilistischen Unterschiede und ist nicht nur unterstützender Begleiter, sondern  korrespondiert gewandt und farbenreich mit den Ausdrucksvarianten der Sängerin.

Bild: Elisabeth Aumiller

Musikkritik, Elisabeth Aumiller, June 16, 2005

 

bullet Luister, July/August edition, key article :  Jonge operazangers

Lange tijd hadden jonge Nederlandse operazangers weinig in de melk te brokkelen. Dankzij nieuwe opleidingen en kleine operagezelschappen krijgen ze nu veel meer kansen en bestormt talent als Tania Kross, Marcel Reijans en Cora Burggraaf de podia. Is Nederland een operaland ?

For a long time young Dutch opera singers didn't count for nothing. Thanks to new eduational institutions and small opera companies they are now given much more opportunities and conquer talents like Tania Kross, Marcel Reijans and Cora Burggraaf the stages.  Are the Netherlands an opera country ?

Luister, Paul Jansen, July/August 2005 

bulletCorazón, Debut CD at Philips (Universal Music) 00289 4767609. With Ernst Munneke (piano), Randal Corsen (piano), Ramon Valle (piano), Matangi String Quartet, Esther Steenbergen (guitar).

Reviews :

●●●●● (maximum score)

Vorige week, tijdens het Edison Gala, kreeg Tania Kross opeens haar grote kans op tv. Ze verving Angela Georghiu, de ridicule Roemeense prima donna die weigerde te zingen omdat ze te klein op het affiche stond. Onze vrolijke Kross uit Curaçao had alleen al daarom enorm succes. Ze zong wat van haar nieuwe cd Corazón en was hand in hand met Thomas Hampson hartveroverend. Corazón, met zonnige liederen in Spaans-Amerikaanse sfeer, zorgt al in de eerste seconde voor de goede stemming. Kross, met haar glasheldere stem, wisselt tussen licht, luchtig, zwoel, wellustig en wat zwaarmoedig, zoals in Guastavino's lied over de roos, die wiegde in de armen van de treurwilg, maar werd meegenomen door een vrolijk meisje, zodat de wilg nu treurt om zijn verloren liefde. En in Granados' lied over het meisje en de nachtegaal horen we het vogeltje kwinkeleren in de strot van Kross.

NRC Handelsblad, Kasper Jansen, May 14, 2005

Score : 8

De exuberante, in Nederland opgeleide Antilliaanse mezzosopraan Tania Kross maakte haar entree als het schildknaapje Cherubini in Mozarts Nozze di Figaro, viel op in de Rake's Progress van de Reisopera; ze debuteert binnenkort bij De Nederlandse Opera. Ze heeft een glanzend goudbruin timbre dat ze niet alleen inzet voor het klassieke mezzo-repertoire, maar ook voor de (zakelijk bijna verplichte) crossovers met niet-westerse en lichte muziek. Daarbij is ze een adembenemende verschijning. Reden voor platenmaatschappij Universal om het exclusieve contract met Kross en het verschijnen van de eerste CD Corazón te vieren met een feestje. De CD is ook een feestje om naar te luisteren. Natuurlijk zijn de Caraïbische en Zuid-Amerikaanse liederen van Oswin 'Chin' Behilia, Ernesto Lecuona en Heitor Villa Lobos haar op het lijf geschreven, net als die van de Spaans/Catalaanse componisten Xavier Montsalvatge en Federico Mompou. Maar hoe fraai ook, Kross is op deze eerste CD nog iets te  terughoudend en gepolijst. Slaapliedje, liefdesliedje, dansliedje - ze zingt ze allemaal op dezelfde manier mooi.

De Volkskrant, May 26, 2005

score : 9

En opeens sta je als onschuldige mezzosopraan uit Curaçao compleet in the picture. Een inderhaast geregeld optreden tijdens het Edison Gala om nota bene een verongelijkte Angela Gheorghiu te vervangen, een eerste cd en een exclusief contract bij een gerenommeerde cd-maatschappij en in het komende seizoen ook nog een interessante rol bij De Nederlandse Opera (Lola in Cavalleria Rusticana). Geluk ? Natuurlijk niet. Haar prestaties op het conservatorium en bij de Opera Studio Nederland, de brug tussen het conservatorium en de beroepspraktijk voor zeer getalenteerde vocalisten, waren al opgevallen en ook liefhebbers die de gelegenheid hebben gehad haar ergens te horen waren direct gevallen voor haar stem, uitstraling, en zangplezier. Voor Kross is het slechts de eerste bekroning van jaren hard werken en pure toewijding. Het ekent haar dat ze op de solo-cd die ze als eerste Antilliaanse vocalist met een exclusief contract bij Universal kon maken, gewoon haar eigen gang gaat. De cd 'Corazón' is, zoals ze zelf aangeeft, een blauwdruk van haar diverse wortels en invloeden. Kross en de cd-maatschappij hebben een risico genomen door veel onbekend werk op de cd te zetten, en aan de andere kant hebben ze gelukkig op safe gespeeld door alleen werken op te nemen die Kross zeer na aan het hart liggen.Hierdoor komt haar flexibele mezzo met zijn warmte en subtropische swing perfect tot zijn recht. Daarbij zijn de 'liedjes'  van de Antillen (van Prudencia, Clemencia en Behillia) een waardevolle toevoeging, want wij wat weten wij nu werkelijk van onze zonniger koninkrijksdelen ? Maar ook in de iets bekendere werken van Montsalvatge, Villa-Lobos, Mompou en Lecuona komt Kross over als een zangeres met een enorme potentie die werkelijk klaar is voor het grote mezzowerk. Dat ze daarbij kan rekenen op een leger fantastische musici dat deze cd mede tot een groot feest maakt, is mooi meegenomen. Let niet op de minder geslaagde en (in elk geval voor mij) niet bepaald uitnodigende coverfoto, neem deze CD gewoon mee en geniet van deze Antilliaanse en Latijns-Amerikaanse miniaturen.

Luister, PJ, July/August 2005

Tania Kross

Als een convoi exceptionel dendert Tania Kross mijn kamer binnen. Poeh. De Antilliaanse zangeres (28) is niet alleen fysiek een kolossale verschijning, ook haar artistieke inbreng vanaf cd scheurt de gordijnen van de ramen. Kross toert momenteel als Baba de Turk (!) met de Reisopera in Strawinsky's The Rake's Progress door het land, maar haar wortels liggen wel degelijk in de Antillen. Daarom heeft ze haar debuut-cd gevuld met hedendaagse muziek uit Curaçao en dichtbij-import-liederen uit Brazilië, Cuba, Argentinië en Spanje. Daar zit mooi spul tussen (Mompou, Granados, Villa Lobos, Behilia), maar ook veel lokale leuk-voor-één-keer-nummers. Kross deert dat niet. Die giert haar talent (gezonde mezzo, een beetje ruw, maar wel lekker gesausd) in dit kijk-ikke-blij-repertoire vrolijk in het rond. Het Matangi Strijkkwartet, pianisten Munneke, Corsen en Valle en gitariste Esther Steenbergen doen hun stinkende best om er iets feestelijks van te maken. Maar het blijft spatterend schuimplastic. Wachten dus op een échte cd van deze talentvolle zangeres.

Limburgs Dagblad Wim Doesborgh, May 19, 2005

Toppertje in de dop

ìììì (= maximum score)

Schitterende hoesfoto van mezzo Tania Kross. Zelf expliceert ze dat ze met deze plaat 'bloot geeft wie en wat ik ben'. Inmiddels mocht ze profiteren van het diva-gedrag van Angela Gheorghiu die verstek liet gaan bij het Edisongala, maar La Kross heeft meer in huis.

Ze is er trots op een kind van Curaçao te zijn. En op dit debuut doet ze wat weinigen aandurven: haar inzet noch haar afkomst verloochenen. Ze deelt de schatten uit de gemixte muzikale eilandencultuur met als juist uitgangspunt dat 'muziek muziek blijft'. Met veel aplomb en de nodige rofia zingt ze de tange-traditional 'Nonze su kantika die tambu' en de melancholische stukken van Oswin 'Chin' Behilia, begeleid door pianist Randal Corsen en het Matangi String Quartet. Toppertje in de dop.

Gooi- en Eemlander, John Oomkes, May 20, 2005

De mezzosopraan Tania Kross heeft begin mei weer een hoogtepunt aan haar nog prille carrière mogen toevoegen. Op het Edison Gala weigerde de altijd nukkige Roemeense diva Angela Gheorghiu op te treden - mevrouw stond niet prominent genoeg op het affiche - en Kross werd in allerijl opgetrommeld. Meestal mag een organisatie zijn handen al dichtknijpen als een vervanger niet de dissonant wordt van de avond, maar in het geval van Kross heeft dezelfde organisatie de handen eerder van elkaar gehaald. Deze Antilliaanse zangeres stal de show. Eindelijk de aandacht die ze ook verdient, want Kross heeft toch al heel wat prijzen achter haar naam staan. Wie luistert naar het swingende, klassieke album - nee, dat is geen contradictie - Corazón, begrijpt waarom.

www.nobiles.nl

bulletEdison Gala, May 2, 2005, Amsterdam, Concertgebouw Grote Zaal, live broadcast by NPS and AVRO. Accompanied by Amsterdam Sinfonietta conducted by Otto Tausk

Tania Kross :  Xavier Montsalvatge : Cancion de cuna para dormir a un negrito, and Canto negro

Tania Kross and Thomas Hampson : W.A. Mozart: Don Giovanni : Là ci darem la mano

Marcel Reijans : Eduardo di Capua : O sole mio

TANIA KROSS WAS ER GELUKKIG WEL

Het was een leuk feestje, hoor, het Edison Gala gisteravond in het Concertgebouw. Maar hoezeer de sterren van Thomas Hampson en Janine Jansen ook straalden, in de wandelgangen ging het alleen maar over de Diva Die Weigerde Te Komen omdat haar toet niet op de affiches stond.

Maar het hoogtepunt kwam op naam van Tania Kross, de prachtige Antilliaanse zangeres die de lacune van A.G. in allerijl was komen opvullen. Mocht haar optreden naar meer hebben gesmaakt: ze is de hele maand nog te bewonderen in Stravinsky's The Rake's Progress bij de Reisopera.

Het Parool, Erik Voermans, May 3,2005  

DIVA ANGELA GHEORGHIU NIET GEMIST BIJ DE EDISONS

Ook Tania Kross kan een zaal bespelen. Zaterdag hoorde ze dat ze Gheorghiu kon vervangen. Zondag studeerde ze een nieuw duet in en maandag stond ze op het podium van de grote zaal liederen van haar eerste cd te zingen. Al nadrie innig gezongen melancholieke noten (Canción de cuna para dormira a un negrito' van Montsalvatge) hing de zaal aan haar lippen. Na het temperamentvol gezongen 'Canto negro' van de componist was het feest. Vervolgens nam ze Gheorghiu's plaats in in een duet met Hampson. In 'Là ci darem la mano' uit Mozarts 'Don Giovanni' gaf ze op komische wijze gestalte aan het naïeve boerenmeisje Zerlina. Hampson legde het er al een echte Don Juan dik bovenop en eindigde de aria, olijk de zaal in kijkend, met een innige kus. En zo bleek klassieke muziek toch amusement te kunnen zijn.

Trouw, Sandra Kooke, May 4, 2005

Met Tania kross is GHeorghiu niet nodig

...Voor de Nederlandse/Antilliaanse zangeres Tania Kross was de afzegging een cadeautje. Ze hoorde dit weekeinde pas dat ze mocht invallen en in allerijl werden twee stukken van haar CD met muziek uit haar Antilliaanse sfeer bewerkt voor het begeleidende  Amsterdam Sinfonietta; gisteren kon ze nog even repeteren met Hampson, wat neerkwam op een indrukwekkende ervaring met een groot en innemend kunstenaar. Dat het duet 'Là ci darem la mano' uit Mozart's opera  Don Giovanni was bedoeld voor bariton en sorpaan, maakte voor deze mezzosopraan niet veel uit. "Ik stelde me in op de lichte stijl van een soubrette en het lukte".

Wat kleurde de diepe, soepele bariton (van Thomas Hampson) mooi bij de sprankelende zonnige stem van Kross! Het publiek juichte op een manier waarvan Gheorghiu had mogen dromen, maar toen Hampson na het duet dacht het applaus met haar te delen, moest hij Kross daarvoor terughalen uit de coulissen. "Ik ging ervan uit dat het zijn applaus was op zijn avond", zei ze na afloop; toen ze naast hem verscheen was duidelijk voor wie het werkelijk was.

Marcel Reijans zorgde voor een zonnige entree met 'O sole mio', een lied uit de jeugd van Marco Borsato, die daarop de Edison Publieksprijs aan Janine Jansen uitreikte.

.... en niemand die zich nog afvroeg waar Gheorghiu was gebleven

Haagsche Courant, Hans Visser, 4 mei 2005

Voor de jonge mezzo Tania Kross is het een enorme meevaller dat Angela Gheorghiu haar naam te klein op de affiches vond staan. Nu mag ze samen met Hampson het feest uitzingen met het duetje Là ci darem la mano uit Don Giovanni, waarmee het tweetal aller harten steelt. "Je mag van Kross verwachten dat ze binnen afzienbare tijd ook een Edison-winnaar is", glimlacht presentator Roland Kieft in de microfoon.

De Volkskrant, Frits van der Waa, 4 mei 2005

Gheorghiu zal worden vervangen door de Nederlandse mezzosopraan Tania Kross, geboren op Curaçao. Zij zingt een nummer (i.e. twee) van haar nieuwe CD Corazón en samen met Thomas Hampson het duet Là ci darem la mano uit Mozarts Don Giovanni.

NRC Handelsblad, 2 mei 2005

Debuut cd Kross nu al uit

"Ik houd zozeer van het publiek dat ik de opnamen in de kerk maar leeg vond. Voor de grap vroeg ik of ze een bandje met geapplaudisseer wilden opzetten", dat zegt de Nederlandse mezzosopraan Tania Kross in het boekje van haar cd Corazón. Tania Kross was afgelopen maandag de vervangster van de Roemeense sopraan Angela Gheorghiu, die afmeldde omdat haar naam te klein op het promotiemateriaal stond. Kross rook haar kans, betrad het podium en imponeerde het publiek. Ook rascharmeur Thomas Hampson, die winnaar van de Oeuvre-Edison, was onder de indruk, en gaf Kross na een Don Giovanni-duet een zoen op de mond. Het publiek was door het dolle en de platenmaatschappij Universal zag in dit succes voldoende aanleiding om de debuut cd van Tania Kross vervroegd op de markt te brengen. Niet pas over twee weken, maar nu al ligt Corazón in de winkels .

Viertact, 5 mei 2005

bulletUniversal signs Tania Kross on  

Platencontract voor Tania Kross 

Tania Kross (1976) heeft een exclusief platencontract gesloten met Universal Music Nederland. De in Nederland opgeleide en woonachtige Curaçaose Kross (vanaf vandaag bij de Nationale Reisopera te zien en te horen als Baba the Turk in Stravinsky's 'The Rake's Progress') heeft om te beginnen een cd gemaakt met liederen die met Latijns Amerika te maken hebben. Een deel van het repertoire komt van Curaçao. De cd komt volgende maand onder het label Philips uit. Het gebeurt nog maar zelden dat een klassiek musicus een contract krijgt aangeboden. Vorig jaar sloot violiste Janine Jansen een contract met Decca.

Trouw, 23 april 2005